‘Geen zin om je te verdedigen’

Advocaten en varkenshouders hebben stevige overeenkomsten.Werknemers worstelen met imago varkenssector, zo kopt de website van Nieuwe Oogst op 31 augustus. Het bericht komt van Stichting KPV. Voorzitter José Houben zet in het artikel uiteen dat werknemers in de varkenssector op feestjes liever niet vertellen over hun werk, gelet op het feit dat de kans groot is dat ze dan in discussies verzeild raken en zich in feite moeten gaan verdedigen. Ik kan nu alinea’s volschrijven over hoe trots varkenshouders op hun sector kunnen zijn, maar dat weet u allemaal al lang. Laat ik het eens met wat omgekeerde psychologie van de koude grond proberen. Mensen die weten dat je een advocaat bent van de boerenstand, menen je nogal eens ‘ter verantwoording’ te moeten roepenSteek je kop niet boven het maaiveld uitIk herken het gevoel. Het is een beetje het gevolg van de mentaliteit van het land waarin we wonen. Steek je kop niet boven het maaiveld uit, want dan maait de buurman hem eraf. Want vergis u niet, als advocaat heb je ook vaak wat uit te leggen. Hoe kan het toch dat verdachten zo snel vrijkomen? Of veroordeelden na een veroordeling zo snel weer op straat staan? ‘Het is vaak de schuld van die ellendige advocaten.’ En natuurlijk, de bekende uitsmijter: ‘Hoe kun je als advocaat toch in vredesnaam een crimineel verdedigen?’ En tja, een crimineel? Dat kan een drugsdealer zijn, maar anno 2020 volstaat het om varkens te houden om in een slechte hoek neergezet te worden, en met de boer ook meteen diens advocaat. Mestfraude, dierenmishandeling, stikstof, het zijn allemaal dankbare gespreksonderwerpen op verjaardagsfeestjes, die gemeen hebben dat ze vrijwel allemaal ook in de rechtszaal worden uitgevochten. Mensen die weten dat je een advocaat bent van de boerenstand, menen je daarom ook nogal eens ‘ter verantwoording’ te moeten roepen. Wie zeikt er dan?Het gaat me er helemaal niet om om met een zielig verhaal een schouderklopje en troostende woorden te krijgen. Ook kan de kritiek op de agrarische advocatuur met deze achtergrond bij lange na niet tippen aan de enorme bak gezeik die het nationaal geweten te pas en onpas over uw sector uitstort. Ik ken echter wel het gevoel dat je kan bekruipen bij bepaalde gelegenheden; het gevoel dat je geen zin hebt om je te moeten verdedigen. En wat mij dan vooral steekt: wie zeikt er dan? Een ambtenaar die al twintig jaar met een 36-urige werkweek naar zijn pensioen uitkijkt? Een kantoorklerk die als hoogtepunt van de werkweek de evaluatie van het afgelopen weekend bij de koffieautomaat heeft? Natuurlijk is het advies van de KPV het juiste: vertel het échte verhaal over de sectorSuccesverhaalNatuurlijk is het advies van de KPV het juiste: vertel het échte verhaal over de sector, het succesverhaal met al zijn sterke punten. Zelf reageer ik bij dat soort gelegenheden echter bot en zet ik het stevig op een drinken. Maar goed, de Nederlandse advocatuur heb ik ook niet zo hoog in het vaandel staan om daar een mooi verhaal over te vertellen. Natuurlijk worden met dat drinken ook weer andere vooroordelen over advocaten bevestigd. Maar ik heb een betere avond dan al die azijnpissers bij elkaar!