Geen geluk met vrouwen

Annechien ten Have, Sieta van Keimpema en Annie Schreijer- Pierik. Drie bekende boerinnen in agrarisch vergaderland. Zijn we er gelukkig mee?Nee, kan het korte antwoord zijn. Ze bungelen onder aan de ladder van capabele bestuurders. Een paar is er zelfs al afgevallen, alhoewel ze uit eigen beweging uitbundig blijven bungelen.

Neem nu Annechien ten Have, voorzitter van de sector varkenshouderij van de LTO. Ze functioneert als de generaal van een leger, waarvan de manschappen overlopen naar de vijand, de varkenshouderijvakbond van Wyno Zwanenburg. Toch blijft ze vrolijk doorgaan met haar desastreus beleid. Met als dieptepunt deze week haar verklaring in het PVV dat het toch niet helemaal goed was gegaan met de gouden handdruk voor voorzitter Jos Ramakers. Ze had beter een verklaring kunnen voorlezen dat ze zich terugtrok.

Dan Sieta van Keimpema. Onbetwiste koningin van DDB. Organiseert kostbare mislukte melkstakingen, berokkent de melkveehouders schade en maakt niets klaar. Bij de zuivelcoöperaties wordt om haar gelachen, maar dat deert haar niet. Ze blijft fier overeind. Althans voor de DDB-leden. Ook degenen, die het voor het zeggen hebben, willen graag dat ze blijft. Aangeschoten wild schreeuwt wel, maar is niet meer gevaarlijk.

Dan Annie Schreijer- Pierik, Tweede Kamerlid. De charmante strijdbare spraakwaterval voor de landbouw. Veel enthousiasme en inzet, weinig gezag en resultaat. Ze verlaat straks de Kamer. Zullen we haar missen? Ik denk het niet. Veel meer dan woorden herinneren we ons niet van haar. Toch te weinig.

Nee, wij hebben geen geluk met de vrouwen die voor de boeren op de bres zouden moeten staan.