‘Doelsturingsbeleid vraagt om zorgvuldige vormgeving’
In Nederland zijn we volop in discussie over doelsturing. Hoe zit dat in de rest van de Europa…? Ik heb geprobeerd me daar een beeld van te vormen.
Inzet van een sleepslangbemester in combinatie met een bufferstrook langs een sloot. Foto: Mark Pasveer
Het eerste wat opvalt is dat het best wat zoeken is naar goede voorbeelden: het wordt dus niet veel toegepast. Ik heb negen voorbeelden (uit vijf landen) kunnen vinden waar ook voldoende informatie over beschikbaar was. Vijf ervan hadden tot doel om de biodiversiteit te verbeteren. Twee ervan gingen over waterkwaliteit en drie deden (ook) iets met CO2-opslag of broeikasgasreductie. Het gaat in alle gevallen over overheidsmaatregelen in een redelijk vrijblijvende setting.
Zowel bij biodiversiteit als bij CO2-opslag is sprake van lastige meetproblemen. Dat maakt de resultaten en dus ook de beloningen onzeker. Er is wat onderzoek dat laat zien dat die onzekerheid betekent dat boeren bij doelsturing een soort risicopremie nodig hebben om het voldoende aantrekkelijk te maken. Logisch, maar daar moet je als beleidsmaker dan wel rekening mee houden bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
