De weg kwijt

Siem-jan Schenk, Albert Jan Maat en Geert Koopstra hebben tamelijk onbezonnen uitspraken gedaan.In koor roepen ze dat in Nederland voor megastallen geen plaats is. Hans Huijbers van ZLTO heeft dit afgelopen nazomer ook al eens gezegd. Na eerst Brabant volgestopt te hebben met varkens, kippen, geiten en koeien tot de meest diervolle provincie, wordt er aangegeven dat grotere stallen niet meer kunnen.

Een paar jaar terug werd er verkondigd dat boeren een toekomst tegemoet gaan met weinig marktbescherming. Met andere woorden: boeren zijn genoodzaakt in een mondiale economie concurrerend te worden. Boeren hebben dat signaal goed verstaan en zijn gaan bouwen, want een grotere stal geeft een forse verlaging van de vaste kosten per dier. Nu zijn of komen die stallen er en dan gaan onze landbouwvoormannen plotseling zeggen dat dit niet kan. Je kunt het bijna niet geloven: Geert Koopstra, zuivelproductschapvoorzitter, groot geworden met meer dan 11 miljard kilo melk, gaat zich bezig houden met de afgifte van bouwvergunningen in plaats van nieuwe veehouderij- en zuivelsystemen te promoten in binnen- en buitenland.

De boerenpraktijk van de dag is, dat we gemiddeld zeventig koeien hebben met een variatie van twintig tot meer dan duizend. Laat diversiteit blijven. Bedrijven, van extensief tot intensief en van biologisch tot maakbaar. De bedrijfsverscheidenheid moeten we koesteren. Het is een blijvende bron voor inspiratie. Het positioneert ons als veehouderijland ook als een knowhow-bron voor ontwikkelings- en ontwikkelde landen. En het klinkt misschien gek, voor deze landen moeten we snel een minimaal bedrijf met duizend koeien stichten. Trouwens, als Nederland de laatste vijftig jaar slechts met één koe per jaar per bedrijf gegroeid is, waar praat je dan over! En, een handvol bedrijven met veel koeien verdienen ook een warm onthaal. Goed voor duurzaamheid van economie en veehouderijkennis. Ook goed voor welzijn,natuur en landschap.