De klagende boer, hij ploetert voort

Dat gevoel had ik zaterdagavond bij het televisieprogramma Rondom 10.Boeren en bobo’s kwamen aan het woord. Het waren vooral boeren, die (moesten) stoppen. Ze lieten de indruk achter van verliezers. Zoals de champignonkweker, die er mee ophoudt vanwege zijn slechte financiële resultaten. Op de vraag: "Heeft u iets verkeerd gedaan?" schudde hij het hoofd. Het was de schuld van anderen, zoals goedkope import uit Polen.

En dan die lieve boerin Lijntje, die tot tranen toe geroerd was toen ze vertelde dat ze de koeien, die ze geboren had zien worden, opgefokt, maar nu moest verkopen. Je kreeg medelijden en medeleven met haar. Maar ook borrelde de vraag op waarom ze als boer zo weinig hadden geïnvesteerd. Ze sprak weer op over de eerlijke melkprijs. Hoe hoog die moet zijn noemde ze niet.

Dat deed wel de ondernemende boer, die in een biogasinstallatie had geïnvesteerd. Hij had nu een dubbel inkomen: uit de biogasopbrengst en de melkveehouderij. En bij de huidige melkprijzen kon hij best winst maken. Een verademing was ook de varkensboer, die de markt begreep en fors investeerde. Hij wilde geen 100 uur per week werken, maar geld verdienen.

De uitzending werd gemaakt vanuit een biologisch bedrijf in de Zuiderzeepolders. De boer, gastheer dus, kon het niet nalaten een fikse sneer uit te delen aan de gangbare boeren. En dan was er de immer sombere voorspeller professor Van der Ploeg. Hij doet me altijd aan een schets Van Kooten en De Bie denken. Hij zette de toon. Zijn donkere stem bracht alle onheil voor boeren in de toekomst in de huiskamer. Dat werd het karakter van de uitzending, zorgen en klagen. Men ging voorbij aan het feit dat de meeste boeren geloven in de toekomst. Waarom wordt dat nooit belicht?