Dag bungalow

Weer een droom in gruzelementen. Hans wil voorlopig helemaal niet op de boerderij wonen.”Een lelijke streep door onze rekening”, zegt Hanna. ”Daar gaat ons goede voornemen. Wij willen, als moderne ouders, de kinderen alle ruimte te geven. Jezelf terugtrekken, maar nog wel bij het bedrijf betrokken blijven. Dus Hans en zijn gezin op de boerderij en wij in een bungalow in het dorp. De ideale situatie, die alle kinderen graag zouden willen. Maar bij ons niet, dus.” Hanna kijkt teleurgesteld.
Het gesprek met Hans verliep niet soepel, toen wij hem voorstelden een bungalow te kopen. De prijzen zijn gunstig op het ogenblik.
”Liever niet”, zei Hans tot onze grote verbazing. ”Straks ga ik regelmatig naar Texas en dan heb ik het liefst dat jullie op de boerderij wonen.”
”Je vrouw is er toch? Die is mans genoeg om op de zaken te passen”, zegt Hanna.
”Ze is mans genoeg, maar ze wil niet. In Texas bemoeit ze zich ook nergens mee. Ze gaat ’s morgens half acht de deur uit en komt ’s avonds zes uur weer thuis. Dat wil ze hier ook. En bij de stal wonen vind ze ook onzin”, verklaart Hans.
Ik ben sprakeloos. De vrouw van een boer, die liever niet op het bedrijf woont. Die kennelijk ook geen boerin wil zijn. Dit gaat mij boven de pet. Het betekent ook dat wij op het bedrijf moeten blijven. Dat alle beslommeringen dag en nacht op ons bordje komen. ”Heb je daar wel aan gedacht?” vraag ik Hans. Die knikt: ”Jullie doen het nu ook. En het is moeders baan. Die wil vast nog niet stoppen en jij ook niet. Het is een ideale oplossing voor ons allemaal”.
”Wij zouden het doen voor jullie”, zegt Hanna. ”Jullie worden niet eerder echt boer dan wanneer je er met de neus bovenop zit”. ”Wij zien dat anders”, breekt Hans het gesprek af. ”Jullie leven nog een beetje in het verleden.” ”Wel de lusten en niet de lasten”, denk ik bij mezelf. ”Dat is de verwende jeugd van tegenwoordig. Nooit gedacht dat wij daarmee te maken zouden krijgen. Hoewel, die schoondochter heb ik nooit veel verwachtingen van gehad. Ik zou haar niet hebben uitgekozen.”