Coöperaties tussen traditie en ambitie
In het VN-jaar van de coöperaties is er volop beweging in coöperatief agrarisch Nederland. Samenwerkingsverbanden die al heel lang bestaan klonteren samen, soms tot over de grens. Tegelijk ontstaan er steeds weer nieuwe. Steeds met eigenlijk hetzelfde doel: een betere positie van de boer op de markt. Per saldo is het aandeel van de coöperatie in de agribusiness door de jaren heen vrij stabiel.
Een vrachtwagen van De Valk Wekerom levert voer af bij een pluimveehouder. Deze kleine voercoöperatie is intussen opgegaan in ABZ Diervoeding. Foto: Herbert Wiggerman
Lees in dit artikel
- Het is het VN-jaar van de coöperaties
- Grote coöperaties klonteren samen, nog steeds komen er ook nieuwe bij
- Grootste uitdaging grote coöperaties is product-diversificatie
- Lees ook: Harry Ketels (UPP): ‘Onderhandelingspositie verbeteren’
- Lees ook: Henk Janknegt (Eiwitboeren): ‘Bewust niet gekozen voor coöperatie’
Coöperaties hebben al anderhalve eeuw een stevige vinger in de pap in agrarisch Nederland en hun positie is stabiel tot groeiend, volgens ‘coöperatieprofessor’ Jos Bijman van Wageningen UR. De laatste kwart eeuw zag hij het aandeel van de coöperaties in de agribusiness zelfs nog wat toenemen, zoals in de suikersector die helemaal coöperatief is. In de zuivel is het coöperatieve aandeel stabiel heel groot. Datzelfde geldt voor de tuinbouw. Ook in de veevoersector zijn coöperaties dominant.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
