Boerenmarkt voor ander publiek

Doordat Nederland een smeltkroes van culturen is, groeit de variatie in het voedselpakket. Bij discussies over ons voedsel overheerst echter de grachtengordelcultuur.Ik zou maandag 20 september om half acht in de Rode Hoed zijn, zo had ik afgesproken met een collega. Zij had me uitgenodigd voor een discussieprogramma over ‘de prijs van voedsel’. Dat is een serie themadiscussies geleid door Felix Rottenberg. De collega had contact met de organisatie omdat ze belangstelling heeft voor duurzame productie, en met mij omdat mijn vak bestaat uit het bijhouden van ontwikkelingen in de voedselproductie.

Hoewel ik op tijd was vertrokken, kwam ik door allerlei stadse verkeersperikelen toch in tijdnood. Omdat ik me al wel op het onderwerp had voorbereid, mijn vooroordelen had opgeschud, bekroop mij de gedachte dat de stadse mensen niet veel weten van voedselproductie, maar dat ik niet veel wist van het stadse leven. Uiteindelijk kon ik mijn auto en ook mijn vooroordelen parkeren om te luisteren wat er speelde.

De thema-avond over de ‘Hollandse pot’ bleek een voorbode te zijn op een serie van zeven bijeenkomsten. Wethouder Maarten van Poelgeest van ruimte en groen opende de bijeenkomst met zijn visie op Amsterdam voor 2030. Hij ziet een belangrijke rol voor stadslandbouw en tuinbouw. In parken kunnen de mensen misschien wel bessen of een appel plukken. Om de stad heen wordt het land bewerkt door boeren die openstaan voor bezoek en recreatie van stedelingen. Door dat bezoek ervaren die op hun beurt weer hoe voedsel wordt geproduceerd.Boerenmarkten voor de upper classOver de besteding van het inkomen aan voeding ontstond een discussie. Nu ligt de inkomensbesteding aan voedsel in Nederland tussen 10 en 15 procent. In de jaren vijftig was dat 30 procent. Conclusie is dat de hoogte van de besteding sterk afhankelijk is van het gezinsinkomen zelf. Rottenberg sloot af met de bewering dat de markten vroeger voor de armen waren en nu voor de upper class. Wat de boerenmarkten betreft heeft hij gelijk; de biologische producten zijn dan wel lekkerder, maar voor velen niet meer betaalbaar.

De geschiedenis van de Hollandse Pot levert nog wel lichtpuntjes voor de landbouw op. Enkele honderden jaren aten we, onder meer vanwege armoede of uit religieuze overtuiging, eenvoudig voedsel. Geen voedsel uit den vreemde. Nu Nederland echter een smeltkroes van culturen is geworden, neemt de variatie aan voedsel weer toe. Dat biedt perspectief voor boeren en tuinders die zich aan hoogwaardige productie willen wijden.

In de zaal miste ik die smeltkroes van culturen. Van de meer dan 200 gasten was er niet een gekleurd, slechts een handvol boeren en één tuinder. Ik weet nu de weg en ga zeker nog eens luisteren.