‘Als wij samen geen boer kunnen blijven, dan kan niemand dat’

Nico: ‘Bij Noortje moet alles snel, ik vind dat wel grappig’

Nico: “Bij Noortje voelde ik dezelfde passie voor melkvee als ik zelf heb. We zijn allebei opgegroeid op een melkveebedrijf en wisten al jong dat we boer wilden worden. Toen ik haar leerde kennen, vertelde ze over haar ervaringen in het buitenland. Ze was in veel landen geweest; dat vond ik leuk; ik heb zelf ook gereisd.”

---

Beiden hadden plan om ouderlijk bedrijf over te nemen
“In het begin ging ik het ene weekend vanuit de Wieringermeer naar Brabant en het andere weekend kwam zij naar het Noorden. We hadden allebei het plan om ons ouderlijk bedrijf over te nemen. Op een gegeven moment moet je een keus maken. Mijn broers wilden het bedrijf van mijn ouders wel voortzetten. Zodoende heb ik gekozen om naar Brabant te verkassen, in 2011. De eerste jaren op De Waaistap heb ik veel samengewerkt met mijn schoonvader. Dat ging heel goed; er was genoeg te doen en hij kon het werk ook uit handen geven.Nu runnen Noortje en ik samen de boerderij De Waaistap. In grote lijnen verzint Noortje de plannen en ben ik de uitvoerder. Ze heeft veel ideeën en kijkt goed om zich heen: ze houdt bij wat er in het nieuws is en wat er in het beleid verandert.”

---

Natuurinclusief
“Het idee om natuurinclusief te gaan werken, daar was ik in het begin wat terughoudend in: het is best een uitdaging om van een intensief bedrijf naar extensivering te gaan, met andere prioriteiten. Maar het sprak me ook aan; het idee van ‘hoe minder externe input hoe beter’. En ik hou erg van de natuur. Die passie voor koeien en de natuur zie ik terug bij mijn oudste dochter, al is ze nog maar zeven; dat is wel bijzonder. Beide kinderen gaan heel graag met me mee het land op.”‘Het melken doet Noortje meestal’
“Noortje en ik hebben een positieve instelling. En we begrijpen elkaar doordat we dezelfde achtergrond hebben. Verschillen tussen ons zijn er ook. ik ben wat rustiger. Zij is echt een duizendpoot en zit nooit stil, bij Noortje moet alles snel gaan. Als ik melk, wacht ik rustig tot een koe helemaal leeg is, terwijl zij op de knop drukt als de koe leeg genoeg is. Ik erger me daar niet aan, ik vind het wel grappig; zo is ze gewoon en de koeien zijn het gewend. Want het melken doet Noortje meestal. Als zij de kinderen in bad gaat doen of eten koken, dan neem ik het wel eens over. Met z’n tweeën hebben we een mooie basis; als wij geen boer kunnen blijven, kan niemand dat.”