‘Actievoeren of overleggen?’

Franse boeren blokkeerden de route van de Tour de France met balen stro. Had deze actie zin?Boeiende beelden van de Tour de France vorige week dinsdag. Franse boeren blokkeerden de route met balen stro. De politie greep in en gebruikte pepperspray om de boeren de baas te worden. Gevolg was dat de royaal gebruikte pepperspray ook de renners trof en de Tour moest worden stilgelegd. De ogen werden uitgewassen en toen ging het peloton verder.‘Zelden kreeg een boerenactie zoveel aandacht’Geslaagde actie, zou je zeggen. Zelden kreeg een boerenactie zoveel aandacht. Niet alleen in Frankrijk, maar ook in alle andere EU-landen en ver daar buiten.Heeft zo’n actie zin?Maar wanneer is een actie geslaagd? In alle publiciteit heb ik alleen maar kunnen lezen dat de boeren een onderhoud willen met de Franse minister van Landbouw. Over de fosfaatrechten. Dat las ik alleen in landbouwbladen, niet in andere media. Reken maar dat dit niet is blijven hangen bij de kijkers naar de tour op de televisie. En ook niet bij de toeschouwers, denk ik. De renners waren woest en het publiek oordeelde fel.‘De boeren werden aangewezen als dader’Grote vraag is of zo’n actie zin heeft. Je krijgt maximale aandacht, maar het is niet duidelijk waar je aandacht voor vraagt. Er kwam in de dagen daarna ook geen vervolg, althans de media berichtten er niet over. Die hadden het alleen over boze boeren. Schiet je daar wat mee op? Verspeel je geen goodwill? Natuurlijk deed de pepperspray van de politie de Tour echt stoppen. Maar dat was bijzaak. De boeren werden aangewezen als dader.Niet goed voor imago boerIk denk dat deze vorm van actievoeren zijn doel voorbijschiet. Het imago van de boer verslechtert, terwijl er geen resultaat wordt geboekt. Met deze stelling strijk ik veel collega’s tegen de haren in. Dat blijkt uit de reacties op vorige blogs, waar ik het opnam voor het overlegmodel van de LTO. Daar kwam felle kritiek op en mijn mening – en daarmee ikzelf dus – werd afgebrand.‘Met verdeeldheid onder de boeren bereik je niets”Oplossingen worden echter niet aangedragen. Het feitelijke punt, waar het om gaat, gezamenlijk macht uitoefenen, wordt aan voorbijgegaan. Jammer, want met verdeeldheid onder de boeren bereik je niets. Geef mij voorbeelden van belangenorganisaties in de Landbouw, die met acties succes hebben behaald. Ik kan ze niet vinden. Wel dat ze achteraf gelijk kregen, zoals DDB met de afschaffing van het melkquotum. Maar dat leverde niets op en dat moet toch het doel zijn. Gelijk hebben is niets, gelijk krijgen is de kunst. Meer eenheidHet doet me goed dat ik niet de enige ben die zorgen heeft over de verdeeldheid. In een uitstekend artikel in Boerderij Vandaag wijst Ingrid Jansen, voorzitter van de Producenten Organisatie Varkenshouderij, op het gevaar van verdeeldheid in de achterban. Ze schrijft in heldere taal: “Als wij de geledingen niet definitief sluiten, zien de geraffineerde tegenstanders in een verdeel-en-heerspolitiek hun kans schoon”. Helemaal mee eens. We moeten als één man/vrouw staan. Overleg voeren waar het kan en intelligente acties voeren waar het moet. Daarin moet de LTO – of een nieuwe organisatie, die ons allemaal vertegenwoordigt – de hoofdrol spelen. Gesteund door de leden. Want tegenstanders van de LTO zoeken veel vaker de publiciteit dan de leden. Fout. Leden moeten vaker in de pen klimmen om steun aan hun eigen organisatie te geven. Daarmee krijgt de LTO meer kracht en macht.