Rundveehouderij

Achtergrond laatste update:12 jul 2017

Beste kampioenen op fraaie NRM

De NRM 2017 is succesvol verlopen, met voldoende publiek, zeker tijdens de keuring, en fraaie koeien zowel in dochtergroepen als individueel. Bons en Eggerink pakken het algemeen kampioenschap.

Drie jaar heeft fokminnend Nederland moeten wachten op de Nationale Rundvee Manifestatie. Dat is zeker terug te zien aan de volle tribunes op de tweede dag van de NRM. Het weer was er ook naar. Immers, met regenachtig weer hebben veehouders wel even tijd om van het erf te gaan. Degenen die wat later in de auto stapten, kwamen te laat voor een catalogus. Die waren zo rond 10.30 uur op. En een boekje erbij is toch wel gemakkelijk als je naar een keuring gaat.

Hoe dan ook, de sfeer blijkt er niet minder om. De NRM werkte als vanouds de keuring in strak tempo en exact volgens het tijdschema af. Bij de zwartbonten zijn er in totaal tien rubrieken en voor roodbont zes. Van de 270 dieren die geselecteerd zijn voor deelname is er slechts een handvol afmeldingen.

Opvallend is ook de breedte in het aantal stieren die als vader gemeld worden bij de beste dieren van de rubrieken. Domineerden Shottle en Goldwyn de shows bij zwartbont de laatste jaren, nu zijn er van de 30 koeien die terugkeerden in de kampioenskeuring liefst 23 verschillende vaders. Diezelfde trend valt te bespeuren bij roodbont. De keuringen werden gedomineerd door eerst Stadel en Tulip en later Classic. Deze editie is het een breed palet aan stieren die de beste koeien in de rubrieken hebben.

De jury is een mix van Nederlanders en buitenlanders. Bij zwartbont jureert Jos Knoef en de Deen Niels Erik Haahr. Bij roodbont hebben Jan Steegink en de Duitser Lambert Weinberg de eer. Ze jureren om en om de rubrieken en de kampioenskeuring wordt steeds gezamenlijk gedaan. Daarbij is wel goed te zien, en ook te horen in de toelichtingen die de jury geeft na het plaatsen van de rubriek, dat de buitenlanders toch iets meer gaan voor show en frame, waar de Nederlanders toch wat meer voorkeur geven aan kwalitatief goede uiers en benen.

De individuele keuring van de NRM start in de ochtend met de rubrieken jong. De tribunes lopen in de loop van de dag helemaal vol. - Foto: Mark Pasveer
De individuele keuring van de NRM start in de ochtend met de rubrieken jong. De tribunes lopen in de loop van de dag helemaal vol. - Foto: Mark Pasveer

Zwartbont

In de ochtend starten de zwartbonte vaarzen. In de laatste rubriek is de Lauthority-dochter Bons Holsteins Koba 219 imponerend en dat terwijl ze al ruim een jaar aan de melk is. Ondertussen is de koe van Nico Bons uit Ottoland (Z.-H.) al bijna 3,5 jaar oud. Haar zeer fraaie frame en geweldige uier zetten haar boven reservekampioen Shakira 5. Deze laatste koe wordt begeleid door Marieke Scherphof. Zij is duidelijk overdonderd en geëmotioneerd door het succes van deze door haar gefokte Goldwyn-dochter die op stal staat bij familie Stolwijk in Bedum (Gr.).

Middenklasse

Na de winst van het vaarzenkampioenschap op de NRM zetten Nico Bons en zijn team de zegetocht voort. De middenklasse was nog wel spannend. In de tweede van in totaal vijf rubrieken middenklasse, blijkt het geweld te zitten. Daar heeft Bons Holsteins Dikkie 183 (Lauthority) zware concurrentie van Hiltje 1579, de Shadow-dochter van familie Altenburg uit Koufurderrige (Fr.). Jurylid Jos Knoef twijfelt enorm. Hij zet tijdens de eerste ranking in de rubriek Hiltje nog op kop, maar na rijp beraad plaatst hij uiteindelijk toch nog de Lauthority van Bons op de 1A-positie. Beide koeien komen terug in de kampioenskeuring en daar wordt Hiltje uiteindelijk wel reservekampioen in de klasse zwartbont midden, achter de Lauthority van Bons.

Ook bij de klasse zwartbont oud wist Bons de titel te grijpen. Daar was Bons Holsteins Ella 158 (Mailing) zonder twijfel de beste koe. De meeste weerstand kwam van Hellen 589 (Shottle) van John de Vries uit Boijl (Fr.). De oud-NRM-kampioen van 2012 staat er prima voor, maar moet toch Ella 158 voor laten gaan. De Deen Niels Erik Haahr jureerde de laatste rubriek en roemt het uiterlijk van de twee prachtige koeien: “So clean, so dairyness, so wide: picture perfect”, looft Haahr Ella 158. Vanwege iets meer diepte en openheid in de rib gaat ze voor Hellen 589. Met drie kampioenen kon Bons ook het algemeen kampioenschap eigenlijk niet meer ontgaan. De juryleden Jos Knoef en de Deen Niels Erik Haahr kozen gezamenlijk voor de oudste uit het drietal zwarte kampioenen.

Drie keer kampioen

In 2014 greep Bons voor het eerst het algemeen kampioenschap met Bons Holsteins Koba 191. Met dit algemeen kampioenschap pakte Bons dus zijn tweede algemene titel op rij. Daarnaast is hij de eerste die tijdens één editie van de NRM in alle drie klassen het kampioenschap op zijn naam weet te schrijven.


  • Het beslissende moment in de tweede rubriek. Jurylid Jos Knoef dirigeert de Lauthority-dochter van Bons naar de 1A-positie. - Foto: Mark Pasveer

    Het beslissende moment in de tweede rubriek. Jurylid Jos Knoef dirigeert de Lauthority-dochter van Bons naar de 1A-positie. - Foto: Mark Pasveer

  • Bons Holsteins Koba 219 is al ruim drie jaar oud. De Lauthority-dochter grijpt met overmacht de titel zwartbont jong. - Foto: Alger Meekma

    Bons Holsteins Koba 219 is al ruim drie jaar oud. De Lauthority-dochter grijpt met overmacht de titel zwartbont jong. - Foto: Alger Meekma

  • Bons Holstein Dikkie 183 had zware concurrentie, maar weet met supersterke benen toch het kampioenschap midden te pakken. - Foto: Alex Arkink

    Bons Holstein Dikkie 183 had zware concurrentie, maar weet met supersterke benen toch het kampioenschap midden te pakken. - Foto: Alex Arkink

  • Bons Holsteins Ella 158 wordt zowel kampioen zwartbont oud als algemeen kampioen. De Mailing-dochter imponeert vooral op diepte en openheid in de rib. - Foto: Alex Arkink

    Bons Holsteins Ella 158 wordt zowel kampioen zwartbont oud als algemeen kampioen. De Mailing-dochter imponeert vooral op diepte en openheid in de rib. - Foto: Alex Arkink

  • Nico Bons uit Ottoland (Z.-H.) is de eerste fokker die op één NRM-editie alle kampioenschappen zwartbont binnensleept. “Veel mensen denken, ach die Bons zal wel weer winnen. Maar dat komt niet zomaar aanwaaien. Daar moeten wij ook enorm hard voor werken en omdat de verwachtingen altijd hooggespannen zijn, ben ik waarschijnlijk nog een stuk zenuwachtiger dan mijn collega-inzenders. Ik heb veel aan mijn gezin en aan mijn team te danken, hun inzet, hun inspanning maakt het geheel tot een succes. Alleen kan ik het ook niet.” - Foto: Mark Pasveer

    Nico Bons uit Ottoland (Z.-H.) is de eerste fokker die op één NRM-editie alle kampioenschappen zwartbont binnensleept. “Veel mensen denken, ach die Bons zal wel weer winnen. Maar dat komt niet zomaar aanwaaien. Daar moeten wij ook enorm hard voor werken en omdat de verwachtingen altijd hooggespannen zijn, ben ik waarschijnlijk nog een stuk zenuwachtiger dan mijn collega-inzenders. Ik heb veel aan mijn gezin en aan mijn team te danken, hun inzet, hun inspanning maakt het geheel tot een succes. Alleen kan ik het ook niet.” - Foto: Mark Pasveer

Roodbont

Bij roodbont een duidelijk ander beeld dan bij zwartbont. De nationale kampioenstitels gaan naar drie bedrijven die dit voor het eerst bereiken. Bij de sterke rubrieken vaarzen klinkt al snel geroezemoes op de tribune als het Duitse jurylid Lambert Weinberg in de oudste rubriek Heerenbrink Dina 382 op kop zet. Deze grote, lange koe met veel kwaliteit in haar uier wordt dagelijks verzorgd door de andere roodbonte jury, Jan Steegink uit Okkenbroek (Ov). Hij mag logischerwijs niet meekeuren in de finaleronde, waarbij zwartbont jurylid Niels Erik Haahr de taak overneemt.

In die finale gaan de ogen van de buitenlandse juryleden al snel naar Dina 382 (Brook Red Expression). Barendonk Paulina 188 (Fraiko) van de familie Hermanussen uit Beers (N.-Br.) geeft de meeste weerstand, maar moet met de reservetitel genoegen nemen. Een eervolle vermelding gaat naar Drouner AJDH Aiko 1288 van de familie Albring uit Drouwernermond (Dr.). Daarmee kiest de jury puur voor de oudste vaarzen en blijft Huntje Holstein Anemoon 147 van maatschap Oudenampsen en Ruiterkamp uit Laren (Gld.) ondanks een 1A met lege handen achter in de finale.

Reserve wordt reservekampioen

Het goede niveau van de vaarzen wordt in de middenklasse, zonder één afzegging, moeiteloos voortgezet. Toch zien de juryleden in beide rubrieken een duidelijke winnaar. De spijkerharde M.H. Alana 5 (Amor) van Merwehoeve de Groot uit Herwijnen (Gld.) is na het algemeen kampioenschap op de HHH-show in 2015 prachtig uitgegroeid. Met haar diepe rib en een fantastisch uier bemachtigt ze even later het kampioenschap in de middenklasse.

Reservekampioene wordt Marie 68, een Jotan-dochter uit een echte NRM-koefamilie. Grootmoeder Marie 55 (Taco) won de middenklasse in 2008, moeder Marie 61 pakte dezelfde prijs in 2012 en wederom twee NRM-edities later lukt het Marie 68 ook bijna. Desalniettemin is Hans Puttenstein uit Kamperveen (Ov.) ontzettend trots op dit resultaat. “Marie 68 stond op de reservelijst. Pas tien dagen voor de NRM hoorden we dat ze mocht komen en dan nu reservekampioen”, glundert hij. De eervolle vermelding in de middenklasse gaat naar de sterk stappende Talentino-dochter P.M. Elza 159 van de familie Pinkert uit Markelo (Ov.).

Applaus voor opstelling

Met roodbont oud wordt het visitekaartje helemaal compleet. Bij de oudste rubriek vraagt Weinberg voor hij start met de plaatsing om een groot applaus. Zoveel geweld heeft hij nog nooit bij elkaar gezien. Talrijke bekende koeien die al veel keuringstitels veroverden. Toch vindt de Duitse jury snel de kopkoe, Plattery Princesse, de Ralstorm-dochter van Melkveebedrijf Eggerink uit Wierden (Ov.). “Dat is een koe die je wenst. Ze beweegt soepel, is mooi uitgegroeid met een sterke, ondiepe uier.” Daar kan Barendonk Emma 220 in de finale niet tegenaan. De Jotan-dochter uit de stal van Hermanussen is een ras melkkoe met veel inhoud en heel veel kwaliteit in haar uier. Bossink Gerda 47, eveneens een Jotan, van Gerrit van der Kolk, pakte de derde plek in de finale zware roodbont oud.


  • De oudste rubriek met prachtige vijfde- en zesdekalfskoeien met Princesse op kop. Vierde staat oud NRM-kampioene Barendonk Brasilera 12 die zo net geen plek in de finale behaalde. - Foto: Mark Pasveer

    De oudste rubriek met prachtige vijfde- en zesdekalfskoeien met Princesse op kop. Vierde staat oud NRM-kampioene Barendonk Brasilera 12 die zo net geen plek in de finale behaalde. - Foto: Mark Pasveer

  • De best ontwikkelde Heerenbrink Dina 382 (Brook Red Expression) van maatschap Steegink uit Okkenbroek werd door de buitenlandse jury geprezen om haar voortreffelijke uier en sterke frame. - Foto: Alex Arkink

    De best ontwikkelde Heerenbrink Dina 382 (Brook Red Expression) van maatschap Steegink uit Okkenbroek werd door de buitenlandse jury geprezen om haar voortreffelijke uier en sterke frame. - Foto: Alex Arkink

  • De spijkerharde M.H. Alana 5 (Amor) van Merwehoeve de Groot uit Herwijnen is spijkerhard en beschikt over best beenwerk. Daarnaast maakt ze indruk met haar hoge, brede achteruier. - Foto: Alger Meekma

    De spijkerharde M.H. Alana 5 (Amor) van Merwehoeve de Groot uit Herwijnen is spijkerhard en beschikt over best beenwerk. Daarnaast maakt ze indruk met haar hoge, brede achteruier. - Foto: Alger Meekma

  • Een koe zoals je wenst, was het jurycommentaar bij Plattery Princesse. Met deze Ralstorm-dochter heeft Melkveebedrijf Eggerink uit Wierden de algemeen NRM-kampioen roodbont op stal. - Foto: Alger Meekma

    Een koe zoals je wenst, was het jurycommentaar bij Plattery Princesse. Met deze Ralstorm-dochter heeft Melkveebedrijf Eggerink uit Wierden de algemeen NRM-kampioen roodbont op stal. - Foto: Alger Meekma

  • Vader Jan Albert en zonen Herbert (foto) en Freek-Jan Eggerink zijn supertrots op het behaalde kampioenschap. Princesse veroverde het seniorenkampioenschap op de HHH-show in 2015 en ontving 93 punten. Freek-Jan: “Na de HHH-winst wilden we heel graag met haar naar de NRM. Maar ze wilde slecht drachtig worden. Uiteindelijk lukte dat en kalfde ze half mei. We hebben er heel veel werk mee gehad, ze kreeg volop hooi uit Zwitserland, maar dit maakt alles meer dan goed. Wat geeft dit een apart gevoel.” - Foto: Mark Pasveer

    Vader Jan Albert en zonen Herbert (foto) en Freek-Jan Eggerink zijn supertrots op het behaalde kampioenschap. Princesse veroverde het seniorenkampioenschap op de HHH-show in 2015 en ontving 93 punten. Freek-Jan: “Na de HHH-winst wilden we heel graag met haar naar de NRM. Maar ze wilde slecht drachtig worden. Uiteindelijk lukte dat en kalfde ze half mei. We hebben er heel veel werk mee gehad, ze kreeg volop hooi uit Zwitserland, maar dit maakt alles meer dan goed. Wat geeft dit een apart gevoel.” - Foto: Mark Pasveer

Dochtergroepen

Het aantal dochtergroepen op de NRM was met 14 een stuk lager dan de 23 in de vorige editie. Dit terwijl de keuze voor de ki-organisaties een stuk ruimer was, want proefstieren met nog geen 100 melkgevende dochters zijn er niet meer. Tegenwoordig zijn er honderden dochters binnen korte tijd aan de melk, wat de selectieruimte voor de eigenaren sterk vergroot. Zes goede dieren uit een paar honderd halfzussen mag toch niet zo moeilijk zijn. Toch blijkt het gebrek aan uniformiteit in de dochtergroepen een opvallend punt. Minder variatie is er in het vaderbeeld. De-Su Bookem en Man-O-Man is acht keer in de stambomen te zien.

Keuze

AH Vitesse is een goed voorbeeld van een ‘super’proefstier. De stier is nog geen vijf jaar oud, heeft 44.000 nakomelingen waarvan bijna 1.000 aan de melk. Het blijken onopvallende dieren met ondiepe uiers. Het sterkste punt in zijn exterieurindex zijn de benen, maar op stand en in de ring viel het beengebruik niet op. Brekem RF laat een groep zeer jeugdige vaarzen zien die hoog op de benen staan. De fijne botten van de Brekem-dochters maken dat het gemis aan breedte in het lijf en voor de uier zichtbaar is. De achteruiers zijn hoog en de speenplaatsing speels.

De hoogste exterieurstier bij de roodbonten is Jotani. Deze jonge stier toont een uniforme groep met sterke lichamen, harde benen, goede kruisvorm en kruisligging. Net als bij veel andere stieren is niet alleen de speenlengte maar ook de speendikte een punt om in de gaten te houden.

Big Malki

KI Samen blijkt al jaren een meester te zijn in het samenstellen van een dochtergroep. De Big Malki-dochters zijn over het algemeen zwart, maar ook op andere onderdelen is de uniformiteit groot. Uit de 850 melkgevende dochters is een zestal fraaie melktypische dochters geselecteerd. Ze hebben een wat compacte bouw en wenselijke bespiering. De roodbonte Colorado kent een minder gelukkig debuut. Het sterkste punt van Colorado zijn de uiers, maar daarin is de variatie te groot. Goede speenplaatsing is onmiskenbaar, maar uiervolume en frames van de zes dochters lopen sterk uiteen. De zeer volwassen aandoende vaarzen van Balisto verschillen onderling in type. Verwacht werd dat de kruisligging vlak zou zijn, maar dat is aan dit vijftal niet te zien. De oudmelkse dieren hebben ondiepe uiers, maar de verse vaars heeft juist een ruime uier.

De ochtend sluit af met een zestal dochters van Delta Danno. De groep laat een goede indruk achter met enkele zeer complete dieren die hun hoge melkproductie aankunnen. Gemiddeld zijn het goed ontwikkelde sterke vaarzen met goede uiers. De iets korte vooruiers zijn vast en de achteruiers hoog aangehecht. Een sterk punt in de index van Danno is het beengebruik. Nu is de stap langs de zijlijn niet optimaal te beoordelen, maar het beengebruik is niet als belangrijkste sterke punt herkend.


  • Concentratie bij de begeleiders om de dochtergroepen zo goed mogelijk te presenteren. De oudere dochters van Malando maakten indruk met hun sterke frames en passende bespiering. - Foto: Mark Pasveer

    Concentratie bij de begeleiders om de dochtergroepen zo goed mogelijk te presenteren. De oudere dochters van Malando maakten indruk met hun sterke frames en passende bespiering. - Foto: Mark Pasveer

  • Voor de roodbonte fokkerij bleek Jotani een stier met toegevoegde waarde. Zijn dochters bleken sterke vaarzen met sterk aangehechte uiers. Door de goede kruisligging en kruisvorm was de stap krachtig. - Foto: Alger Meekma

    Voor de roodbonte fokkerij bleek Jotani een stier met toegevoegde waarde. Zijn dochters bleken sterke vaarzen met sterk aangehechte uiers. Door de goede kruisligging en kruisvorm was de stap krachtig. - Foto: Alger Meekma

  • Zeer uniform waren de zes dochters van Malki. De melktypische dieren waren groot genoeg, iets compact met een mooie bespiering. De uiers waren goed opgehangen en de dieren stapten vlot door de ring. - Foto: Alger Meekma

    Zeer uniform waren de zes dochters van Malki. De melktypische dieren waren groot genoeg, iets compact met een mooie bespiering. De uiers waren goed opgehangen en de dieren stapten vlot door de ring. - Foto: Alger Meekma

  • Bij veel bezoekers is Gillespy een onbekende stier, maar na deze NRM worden zijn melkrijke dochters herkend. De uniformiteit was niet het sterkste punt, maar het is een stier die kracht en melk kan brengen. - Foto: ABS Heemskerk

    Bij veel bezoekers is Gillespy een onbekende stier, maar na deze NRM worden zijn melkrijke dochters herkend. De uniformiteit was niet het sterkste punt, maar het is een stier die kracht en melk kan brengen. - Foto: ABS Heemskerk

  • De NVI-aanvoerder Danno liet een groep sterke vaarzen zien met individuele kwaliteiten. De dochters in de ring hadden een mooie hoogtemaat, vast aangehechte uiers en prima beenwerk. - Foto: Els Korsten

    De NVI-aanvoerder Danno liet een groep sterke vaarzen zien met individuele kwaliteiten. De dochters in de ring hadden een mooie hoogtemaat, vast aangehechte uiers en prima beenwerk. - Foto: Els Korsten

Vier keer Bookem

KNS Boss is de vierde Bookem-zoon waarvan een groep wordt geshowd. De achteruiers zijn erg vol en hoog waarbij duidelijk waar te nemen is dat er te veel spanning op de uier staat. Hierdoor zijn foutjes in speenplaatsing zichtbaar. Daarbij is er weinig bespiering te zien bij de Boss-dochters. Dat maakte de algemene indruk melkrijk en vernauwend. De overgang naar Heuvel Bulykin is groot vanwege een totaal ander type. De tweedekalfsdochters hebben voldoende ribdiepte, fijne botten in frame en benen. De groep laat geen imponerende indruk achter. Hetzelfde geldt voor de derdekalfs G-Force-dochters. Massale en ruime koeien worden het niet, maar hoogproductieve dieren met voldoende goede benen en uiers blijken het wel. De productiestier van de dag blijkt De-Su Gillespy. De uit de kluiten gewassen tweedekalfs dieren zijn zichtbaar melkrijk met ribdiepte. Wederom is er in het vijftal variatie te zien in bouw van melktypisch en open tot kort en sterk met grove gewrichten. Voor Stellando RF is het zijn beste optreden tot nu toe. Voorop loopt een imponerende en behangen koe. Zij is één jaar ouder dan de andere dieren die lichter en minder uitgediept in bouw zijn. Een selectiepunt voor de samenstelling is zeker de uiervorm. De uiers zijn goed van vorm, aanhechting en ophangband, terwijl de tienduizend halfzussen op stal regelmatig een bemerking krijgen op de uier. De Stellando-dochters maken mooie rechte stappen. Malando komt met een zwartbonte en vijf roodbonte dochters in de ring. De volwassen dieren zijn vrij uniform met prima conditie. De iets ruime maar goede gevormde uiers hangen onder wat nauwe kruizen, maar de kruisligging is prima. Als laatste komen zes dochters van MOM Hunter in de ring. Deze stier is in de VS populair en past qua type koe van groot en grof ook meer in Amerika dan in Nederland waar handig en evenredig gewaardeerd is.

Geconcludeerd kan worden dat het ruim aanwezige publiek een grote variatie van dochtergroepen heeft gezien, waarbij de groepen van Malki, Jotani en Danno de meeste indruk maakten.

Auteurs: Rob Hoefman, Wijnand Hogenkamp, Robert Prins

Of registreer je om te kunnen reageren.