Boerenblog

6987 x bekeken 11 reacties

'Pa legt het de andere kinderen wel uit'

Schone schijn bedriegt. Waar is al dat geld van die hardwerkende ouders gebleven?

50 jaar, het hoofd in de handen, aan de keukentafel in een huurhuis, ver weg van de boerderij waar hij geboren, getogen en later zelf boer is geworden.

Gezin met 5 kinderen

Hij begint zijn verhaal. Hij groeide op in een gezin met 5 kinderen. Vader was een bekend gezicht in het dorp, had vele bestuursfuncties en werd geroemd vanwege zijn inzet voor zowel de agrarische sector als het dorp. Moeder was altijd thuis en hield zo goed als mogelijk het varkensbedrijf en het gezin in de benen. Gelukkig was er financieel geen vuiltje aan de lucht. Dat was ook te zien aan de buitenkant van het bedrijf. Het was een plaatje.

Op een dag wilde vader met hem in gesprek, zonder moeder en de andere kinderen er bij. De bank was geweest, ze hadden de mooie villa voor de ouders, naast de boerderij, niet mogen bouwen. Dit geld had gebruikt moeten worden voor de aflossing van de rekening courant, die veel te hoog opgelopen was. Ze moesten kiezen, de villa verkopen, of het hele bedrijf te koop zetten. Vader schaamde zich diep tegenover het dorp.

Foto: ANP
Foto: ANP

Moeder mocht het niet weten. Iedereen wist immers hoe goed ze er financieel bij zaten. Het plaatje was tot nu toe ongeschonden. Ze waren één van de eerste met personeel, één van de weinige boeren die in die tijd op vakantie gingen en ze reden standaard in een flinke auto.

In gesprek met de bank

De eer van de familie moest gered worden. Op verzoek van vader gingen ze met z’n tweeën in gesprek met de bank. Wat was er nog mogelijk? Als hij het bedrijf overnam van zijn ouders, incl. de schulden bij de voerleverancier en de schuld op de rekeningcourant, durfde de bank het aan om het bedrijf met zo’n jonge sterke vent voort te laten bestaan. Het gedateerde bedrijf, wat zwaar onder water stond, kwam inclusief de verhoogde hypotheek, op zijn naam te staan. Ook tekende hij ervoor om zijn ouders financieel te onderhouden. De villa kwam op naam van de ouders. Niet ondertekend, maar vanuit een grote vorm van loyaliteit, kwam niemand ooit te weten dat hij de naam van zijn ouders had gered, door de enorme schuldenlast over te nemen.

Financiering opgezegd

Keihard heeft hij gewerkt, ieder dubbeltje om gedraaid, nooit een cent geïnvesteerd in de oude boerderij waar hij met zijn gezin kwam te wonen. Groeien was niet mogelijk, te groot voor het servet, te klein voor het tafellaken, schraapte hij iedere cent bij elkaar om de toko overeind te houden en de schuldenlast te verlagen. Tot de dag dat de bank kwam. Het geduld was op. Hij had tonnen afgelost, maar het bedrijf stond nog steeds onder water. De financiering werd opgezegd.

En dan komt het verdriet er uit. Zijn broers en zussen, die onlangs het geld van de villa van de ouders hadden mogen verdelen, zijn woest op hem. Hoe is het mogelijk. Zij hebben het hem 20 jaar geleden gegund dat hij het mooie bedrijf van hun ouders over kon nemen. Alle geld van de ouders hebben zij in het bedrijf laten zitten, zodat hij kon boeren. Hij kwam in een gespreid bedje terecht, had onderhand wel miljonair kunnen zijn. Hij heeft de ouderlijke boerderij verkwanseld. Hoe is het mogelijk. Waar is al dat geld van die hardwerkende ouders gebleven?

Vader zou het destijds de andere kinderen wel uit leggen, helaas is dat nooit gebeurd.

Laatste reacties

  • Bennie Stevelink

    Een zak van een vader die naar buiten de grote meneer uithangt, op te grote voet leeft en zijn zoon daaraan opoffert.
    Een sul van een moeder die niet in de gaten heeft hoe het er werkelijk voorstaat.
    Een zoon die zich verantwoordelijk voelt voor zijn vader, terwijl zijn vader in omgekeerde richting, geen verantwoordelijkheid neemt voor hem.
    En uitgetrouwde kinderen die de schijn van hun vader meespelen en hun broer een trap na geven.
    Een familiedrama in vier bedrijven.

    De les die je hier uit kunt leren is dat je nooit mee moet gaan in een schijn maar altijd moet kiezen voor de werkelijkheid.
    Het tweede wat je eruit kunt leren is dat je nooit verantwoordelijkheid moet nemen voor mensen die geen verantwoordelijkheid nemen voor jou.

  • Firma Vellenga

    Harde woorden van Bennie maar er zit wel waarheid in. Toch waren het wel andere tijden. Ik kan me er wel wat bij voorstellen hoe het toen gegaan is. En zoon dacht voor ieder het beste te doen. helaas is dit hem dubbel en dwars niet in dank afgenomen. Mijn les is wel dat dit waarschijnlijk vandaag de dag nog heel veel voorkomt. Veel mensen leven op te grote voet of hebben een bord voor de kop....

  • draaier

    Bennie, je hebt gelijk, maar je wil niet weten op hoeveel plekken er verborgen leed zit op bedrijven. niet eens financieel, maar vooral emotioneel.

  • kleine boer

    Dit speelt echt niet op alleen landbouwbedrijven in alle sectoren komt het voor. Wat dacht je van de bouw paar jaar terug vielen er bij bosjes om na wat pa had opgebouwd.....en word nu de zoon op aan gekeken.

  • John*

    vaak zien ze het vermogen wel maar de schuld niet.. bij 4 kinderen, en ze willen alle 4 een deel van het eigen vermogen dan moet je er ook als de kippen bij zijn om ook een deel van de schuld toe te schuiven.. Het een hangt toch aan het ander vast.

  • farmerbn

    Mooi gezien john.

  • oeleboele

    Het is diep triest!! Maar hij kan toch de papieren laten zien met de handtekening en dat hij ook zijn ouders heeft onderhouden. Dat is toch te bewijzen?

  • Tuig

    Oeleboele, dit is een voorbeeld. Hoeft niet echt gebeurd te zijn.

  • cor vroege

    Die broers en zussen vinden het raar dat er niets meer is ,vind je het gek met zo,n schuldenlast,is die zoon wel betaald voor alle arbeid die hij vroeger gedaan heeft meestal zo,n 10dagen in de weer per week ,daar hoor ik die broers en zussen niet over ,terwijl die meestal een goede baan hebben en verzekerd van inkomen zijn en alle verzekeringen tot de dood toe.

  • ed12345

    Iets waar hier niet over gesproken is Vroeger had je de zelfde bankdirecteur voor heel veel jaren Die relatie was ook anders De bankdirecteur die je misschien al 20 jaar of meer kende draaide de knop ook niet zo makkelijk om Nu worden die mensen vaker gewisseld en krijgt hij gewoon van het hoofdkantoor de opdracht om bepaalde leningen of hypotheken niet meer te vernieuwen als men op dat hoofdkantoor denkt dat de bank risico' s loopt

  • koeien10

    meeste boeren hebben vlees voor de roeten maar zelf butte op het bord.

Laad alle reacties (7)

Of registreer je om te kunnen reageren.