‘90% als hefboom van verandering: van probleem naar actie’

Wat als een schrikbarend cijfer niet alleen zorgelijk is, maar ook precies dát wat verandering in gang zet? Over hoe 90% geen eindpunt hoeft te zijn, maar het begin van gerichte actie — samen met de mensen om wie het gaat.

Mijn collega vertelde vorige week over haar nicht die het ontbijtgedrag op haar eigen middelbare school onderzocht heeft. Samen met een groep medeleerlingen en docent vroegen ze wat mensen voor school gegeten hadden. Wat bleek? Maar 10% kwam met een gevulde maag op school. 'Krijg ‘s ochtends geen hap door mijn keel' is een, voor mij onherkenbare, maar toch begrijpelijke reden hiervoor. Maar, veel vaker hoor je nu 'zo laat gaan slapen, dat ik ’s ochtends zo lang mogelijk uitslaap', 'was afgeleid door mijn telefoon, dus geen tijd meer', of 'er was niks in huis'. Inmiddels kunnen leerlingen van die school er elke ochtend tot tien uur ontbijten.

Hefboom vergroot je kracht