1981: die goeie ouwe giertank

Het was een normaal gezicht in het voorjaar: brede waaiers drijfmest.Daar is ie weer, de goeie ouwe giertank. Nogal wat boeren kijken met nostalgische gevoelens terug op deze vinding, die het mogelijk maakte drijfmest gelijkmatig uit te rijden over het land. De geur hoorde erbij, boeren noemden het weleens gekscherend plattelandsparfum. Maar als er ‘gegierd’ werd, hing je de was toch niet buiten te drogen. - Foto: MissetGrote hoeveelheden dunne mestVooral sinds de komst van ligboxenstallen met roostervloeren kregen boeren met grote hoeveelheden van deze dunne mest te maken. Er waren al wel eerder mesttankjes; vroeger werden ze getrokken door paarden en zat er nog geen druk op. Aan de achterkant ging simpelweg een schuifje open waardoor de mest het land op liep. Eigenlijk was dat nauwelijks mest te noemen, het was het allerdunste deel dat via de grup achter de koeien was opgevangen en vooral uit urine bestond. De dikke fractie werd apart op het land gebracht, met de hand of met een mestverspreider.6 categorieën mestVóór 1965 werden er 6 categorieën mest onderscheiden: stalmest, dunne mest (ook wel Schiedammer-mest genoemd), compostachtige mest, gier, mestwater (het vocht dat uit de mestvaalt lekte) en kippenmest. Na invoering van de Meststoffenwet in 1986 werden 44 mestsoorten onderscheiden met elk een eigen mestcode. Daar hoorden ook nog eens 87 excretieforfaits bij, allemaal behorend bij diersoorten, stalsystemen en mestsoorten.Voor de MeststoffenwetDe foto is gemaakt in 1981, nog voor de Meststoffenwet. In die jaren werd het voorjaar gekenmerkt door de geur van mest die in brede waaiers werd verspoten. In 1993 werd deze manier van mest uitrijden verboden.Dit artikel is te lezen in Boerderij 28 van dinsdag 9 april en is onderdeel van de rubriek Zo ging het toen