Redactieblog

2351 x bekeken 5 reactieslaatste update:1 sep 2015

Franse protesten doorgronden

Er moet eens goed uitgezocht worden waar al die Franse boerenprotesten vandaan komen.

In de vakantie zijn we naar Frankrijk gefietst. Door het oosten van Nederland, verder langs de Maas, door België, naar Provins aan de Seine, in het Noord-Franse graangebied. Een glooiend landschap met nauwelijks dorpen en zonder enige begroeiing langs de wegen.

Vergeleken met dat gebied zijn Zeeland en de Veenkoloniën coulisselandschappen. Graan, graansilo’s, wat magere suikerbieten en luzerne, waarschijnlijk deels bedoeld als Ecologisch Aandachtsgebied (EFA), vullen de velden.

Rustig in het Noord-Franse graangebied

Er werd in dat gebied niet geprotesteerd, er waren geen leeggehaalde buitenlandse vrachtwagens, of geblokkeerde snelwegen of fietspaden. Dat is niet zo gek, want de grootschalige akkerbouw in dat gebied heeft het niet slecht. Het enige spandoek dat ik er gezien heb, gaf aan dat – op een bepaalde manier gemeten – Champagne-Ardennes de belangrijkste agrarische exportregio van Frankrijk is. Dat meer dan de helft van die export uit bubbeltjeswijn bestaat uit de heuvels bij Reims, stond er niet bij. En even terzijde: een sanitaire stop te midden van de wijnranken van Moët & Chandon gaf een heel bijzonder 
gevoel. Ik koop volgend jaar een flesje oogst-2015.

De Franse boerenprotesten hebben nu vooral betrekking op melk en vlees, en zitten dus in heel andere gebieden: het Zuiden, Noordwest-Frankrijk, Normandië en Bretagne.

Protesteren zit in het bloed

Ik heb al vaker gezegd dat ik de felheid en het terugkerende karakter van die Franse protesten niet helemaal kan doorgronden. Ik heb Franse boeren en collega’s er wel eens over ondervraagd. Ze komen meestal niet veel verder dan dat Fransen alle heil van de overheid verwachten, omdat de Franse overheid 
steeds weer beweert alle problemen te kunnen oplossen, en dat protesteren hen in het bloed zit. Hun huidige verhaal is er een van oneerlijke concurrentie.

Rommelige melkveebedrijven

Het zal me wat ... In de Franse varkenshouderij moeten de eerste milieumaatregelen nog zo ongeveer genomen worden, en veel Franse melkveebedrijven zijn relatief klein, en een rommeltje, en hun goedkope energie komt uit kerncentrales.

Boerenterreur begrijpen

Gedegen analyse van de precieze achtergronden van de langjarige onvrede heeft wat mij betreft hoge prioriteit. Want als onze regering iets tegen de Franse boerenterreur wil doen dan zal ze die eerst goed moeten begrijpen. Geef mijn Wageningse collega’s anderhalve ton en vier maanden, en voilà. Het zou zo maar eens kunnen zijn dat dan blijkt dat de Franse overheid geen eerlijk verhaal aan haar boeren vertelt.

Laatste reacties

  • flyinghollander

    Zucht welke overheid is wel eerlijk. Die in Den Haag zijn net zo glibberig daar hoef je geen 150.000 euro aan te spenderen om het antwoord wel bekend is.

    De hele EU gaat aan zijn grootheidswaanzin kapot en EU kan werken als de regeltjes en dergelijke overal gelijk zijn ook lonen etc.

  • Case1056

    Met respect voor gesponserde onderzoeken!!!!, Veelal gebeurd het nog wel eens dat men een onderzoek wil met een van te voren vastgesteld antwoord. Met het (selectieve) onderzoek als waarheidsgetrouw bewijs voor het gewenste onderzoeks antwoord. FAKE dus.   Beter is het als het een echt onafhankelijk onderzoek is, met de kans op pech!!!! dat het onderzoek een net iets ander anwoord geeft.

  • farmerbn

    Als je goed gekeken hebt naar de trekkers en de kippers dan blijkt dat ze bijna allemaal nieuw en groot waren. De franse boeren hebben flink geinvesteerd de laatste jaren om sociale lasten te verlagen (40% van de winst gaat naar de msa) en om minder belasting te betalen. Spaargeld is daarin verdwenen en een kortlopende lening is aan gegaan om die machines te kopen. Als de opbrengsten dan flink dalen is er een groot probleem op de lopende rekening. Boeren in Frankrijk geven dan de schuld aan de supermarkten en eisen van de regering dat ze actie ondernemen. Protesten zijn dan onvermijdelijk. De oplossing is simpel: Geef de boeren een curses boekhouden zodat ze vooraf kunnen inschatten hoe hun financiele plaatje er uit komt te zien bij verschillende marktprijzen  (na een flinke investering). Daarnaast moeten ze leren dat ze moeten investeren in omzetvergroting ipv een trekker van 3 jaar vervangen tegen een andere die net wat nieuwer en luxer is ( dan die van de buurman).
    Mag ik even vangen?

  • agratax2

    Beste Dirk als de FNSA zijn boeren protesten nog net begeleidt als in het laatste kwart van de 20ste eeuw, dan zijn de acties perfect voorbereid en zijn ze daarna tot in de puntjes geevalueerd. Rond 1975 liepen er psychologen en en sociologen op hun burelen rond. De FNSA wenste geen protesten te houden die de burgers als negatief ervoeren. Als jij nu eens de totale investeringen in de wat jij rommelige en te kleine bedrijfjes vergelijkt met de -enorme- schulden last van de Nederlandse boerenstand (grondprijzen die vele malen de franse zijn en andere kosten posten), dan kan de Franse boer zich iets permiteren en daar komt bij dat de Franse boer de pest heeft aan (te) hard werken om daarmee zijn gezin te kort te doen. Nederlandse boeren houden van werken en omzet draaien zonder de sociale kosten (gezinsleven) te tellen. 

  • halbe

    Beste Dirk. Ik weet zeker dat er in verleden al onderzoek is gedaan in Wageningen naar de aktiebereidheid van franse boeren. Ik kan je wel een paar namen geven. Los daarvan zijn de (harde) akties wel te verklaren. Het zijn niet alleen de boeren de demonsteren. Fransen eisen altijd dat alle oplossingen van de overheid komen. Maar tegelijkertijd hebben ze geen enkel vertrouwen in diezelfde overheid en de overlegeconomie. De democratie ligt op straat en daar wordt het gelijk gehaald. De regering geeft zelf het 'voorbeeld': dit jaar zijn er enkele hervormingswetten per decreet doorgevoerd, omdat de regering geen vertrouwen had in haar eigen parlementaire meerderheid.
    Verder is er altijd enorme verdeeldheid tussen de verschillende bonden. Akties lopen daarom vaak uit de hand, omdat de èèn niet wil onderdoen voor de ander. Dit keer ligt Xavier Bulin, de voorzitter van de FNSEA, onder vuur. Hij is zelf akkerbouwer (500 ha.) en vertegenwoordiger van de agroindustrie. De veehouders hebben geen vertrouwen in hem en de controle over de akties dreigden aan de FNSEA te ontglippen. Dan kun je alleen maar reageren door je eigen akties te verharden.
    Verder zijn de akties een mengelmoes van eisen. Terwijl de varkens- en vleesveehouders hogere prijzen eisen voor hun produkten, eisen de akkerbouwers een lagere belastingdruk omdat ze weer eens een heel goed jaar achter de rug hebben. Zie dan nog maar eens de bomen door het bos.

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.