Zorg verdrijft vrijheid

Zorgboerderijen hebben zorgen. De regering bezuinigt op de AWBZ. Dat voelen de zorgboerderijen in hun portemonnee.Lastig, maar begrijpelijk. De kosten voor de zorg rijzen de pan uit en dan moeten er keuzes worden gemaakt. Ik ben niet deskundig, maar ik zou rekening houden met dalende inkomsten. De magere jaren zijn aangebroken en dat wordt alleen maar erger. Kijk maar naar de staatsschuld en de vergrijzing.

Maar daar wil ik het niet over hebben. Ook niet over de grote bewondering die ik heb voor boeren en boerinnen, die een zorgboerderij runnen. Ze doen dat met hun hart en uit idealisme. Petje af.

Ik zou het niet kunnen. Ik ben boer vanwege mijn vrijheid. Op eigen erf kan ik – binnen de vervelende regels – doen en laten wat ik wil. Als Hanna en ik 's middags samen nog een uiltje knappen – best gezellig – dan hoef ik daarvoor geen verantwoording af te leggen. Er is niemand die op ons wacht. Als ik wat later wil melken, dan doe ik dat. De koeien vinden dat prima.

Daarom zou zorg nooit passen op ons bedrijf. We zijn boer vanwege onze vrijheid. Wanneer we met zorg zouden beginnen, is die vrijheid weg. En daarmee mijn fijne gevoel dat ik boer mag zijn.

Hulde aan degenen die een zorgboerderij runnen. Waarschuwing aan degenen, die er mee willen beginnen, maar hun vrijheid hoog in het vaandel hebben.