Zoethoudertje

Een doekje voor het bloeden. Meer is het niet de eerdere uitbetaling van de inkomenstoeslag. Fundamenteel verandert er niets aan de situatie van de melkveehouders.Het lijkt zo mooi. Duitsland betaalt in juli al de inkomenstoeslag of melkpremie. Nederland zal in oktober volgen. Zeventig procent uit Brussel en de overige dertig procent van Gerda.

Gewoon een zoethoudertje. Wat schieten we er mee op? Alleen een paar maanden rentewinst, meer niet. "Met deze liquiditeitshulp verlenen we een belangrijke bijdrage ter overbrugging van de uiterst moeilijke situatie in de agrarische sector", kweelt de Duitse bewindsvrouwe voor de Landbouw.

Kletskoek. Je overbrugt iets om tot een oplossing te komen. Deze eerdere uitbetaling lost niets op. Gezonde bedrijven kunnen het zelf via de bank best redden. Niet goed draaiende bedrijven overbruggen hiermee niets, maar stellen het nemen van maatregelen langer uit. De eerdere uitbetaling is een aspirientje tegen kiespijn: de pijn is even weg, maar de kies en daarmee de toekomstige pijn blijft.

Daarom snap ik niks van de LTO, die dit ook omarmt, als ware het een oplossing. Dat is niet goed voor het beeld richting de buitenwereld. Die denken dat de boeren het door dit loze gebaar wel weer redden. Niets is minder waar. De pijn blijft.

Aspirientjes helpen niet meer. De kies moet gevuld of getrokken worden. Of in duidelijker taal: laat er een afvloeiingsregeling komen voor boeren, die noodgedwongen moeten stoppen. Die maken dan ruimte voor de blijvers, die hun bedrijf kunnen vergroten. Wat hoe je het ook wendt of keert, de toekomst is aan de schaalvergroting.