ZLTO-afdelingsvoorzitter Van Deursen neemt afscheid

Varkenshouder Karel van Deursen uit het Brabantse Asten-Heusden neemt afscheid als voorzitter van de ZLTO-afdeling Asten. Beter meepraten over aanscherping van de regels dan vanaf het erf roepen dat de boer altijd de klos is, vindt Van Deursen.“Het makkelijkste is om aan de zijlijn te roepen dat het allemaal niet goed gaat. Dat de gemeente het verkeerd doet, de provincie de landbouw liever kwijt dan rijk is, de natuur altijd voor gaat. Je lucht je hart en gaat weer aan het werk. Dat is mij te makkelijk. En je bereikt er niks mee. Als je de landbouw vooruit wilt helpen, kun je beter in gesprek gaan met je opponenten.” “In essentie is dat de reden dat ik bij de ZLTO actief ben geworden als bestuurder bij de afdeling Asten. Heb ik 12 jaar gedaan, de laatste 6 jaar als voorzitter. Een leerzame periode, had ik niet willen missen. Heb veel mensen leren kennen, vooral ook van buiten onze sector. Daar ben ik wijzer van geworden.”
_{Artikel gaat verder onder de foto}Karel van Deursen (50): “We willen weer aan de voorkant van de besluitvorming komen te zitten.” - Foto: Bert Jansen“Er kunnen opeens dingen gebeuren dat je er als voorzitter moet zijn; 23 juni 2016 was zo’n dag. Hier in de buurt weten ze onmiddellijk waar ik het over heb: de dag van de hagelstenen. Bijna alle bedrijven hadden schade, het liep soms in de tonnen. Als afdelingsbestuur kun je het probleem niet oplossen, maar je kunt de gedupeerden wel bijstaan, hen de weg wijzen, steun organiseren. Hebben we gedaan en dat is ook enorm gewaardeerd. Daar ben ik best trots op.”Geurdialoog“Hier in de omgeving van Asten zijn veel varkens- en pluimveehouders. Bij een aantal bedrijven is sprake van geuroverlast, althans zo wordt dat ervaren door omwonenden. Op verzoek van de gemeente hebben we als bestuur meegedaan met een zogenoemde geurdialoog. De bedoeling was om te kijken of er overeenstemming bereikt kon worden over aanscherping van de geurnormen.”“Misschien verbazingwekkend, maar we kwamen eruit. Als je goed naar elkaar luistert, bereid bent water in de wijn te doen, dan kunnen de grootste tegenstanders elkaar best de hand schudden. De dialoog mondde uit in best strenge normen, gezien vanuit de agrarische sector.” “Was ik tevreden over. Maar wat gebeurt er? Enkele kritische burgers stappen naar de gemeenteraad en zij krijgen het voor elkaar dat de normen waar overeenstemming over was, toch verder werden aangescherpt. Dat was frustrerend, ik voelde me misbruikt.” Meer begrip voor elkaar“Toch ben ik nog steeds blij dat we als landbouw het gesprek met burgers zijn aangegaan. Er is meer begrip voor elkaar gekomen. Een enkeling uitgezonderd. We zullen er mee moeten dealen.” “Als afdelingsvoorzitter ben je vaak op pad. Vergaderen, inspreken, stukken lezen, een toespraak voorbereiden. Kost allemaal een hoop tijd. Maar mijn bedrijf staat op de eerste plaats, want hier moet ik de kost verdienen. Achteraf kan ik zeggen dat het bestuurswerk niet ten koste is gegaan van mijn bedrijf. Ik heb een vaste medewerker, dat scheelt natuurlijk een hoop.”‘De boeren staan niet met hun rug naar de samenleving, ze realiseren zich dat ze rekening moeten houden met hun omgeving’“De bedrijven hier zijn in de afgelopen 12 jaar groter geworden. De schaalvergroting leidt tot kritiek, maar de realiteit is dat het dierenwelzijn is verbeterd en de geuruitstoot afgenomen. De meeste bedrijven lopen goed. De boeren staan niet met hun rug naar de samenleving, ze realiseren zich dat ze rekening moeten houden met hun omgeving, en ze doen dat ook. Althans verreweg de meesten.”Aan de voorkant van besluitvorming zitten“Ik ben nu gestopt met het voorzitterschap, maar blijf wel lokaal actief. We beginnen deze zomer weer met een dialoog. Als ZLTO-afdeling vragen we iedereen aan tafel. Politieke partijen, banken, dorpsraden, milieugroepen, iedereen is welkom. Ik word voorzitter van een van de werkgroepen. We gaan in gesprek over energie, landschap, dierwelzijn en bijvoorbeeld hergebruik van lege stallen. Op zoek naar de gemeenschappelijke deler in de lokale samenleving. We willen weer aan de voorkant van de besluitvorming komen te zitten. Dat begint met luisteren naar mensen die wat van je willen.”