Zekerheid melklevering is ook wat waard

Zoetgevooisde geluiden in 2007 en 2008. Van Van Bakel van het gelijknamige bedrijf en Siep Valk van Lyempf. De melkprijs zou torenhoog blijven. Hoe anders is de werkelijkheid.Van Bakel trok vele boeren mee in de ellende. Hier en in Amerika. Boeren kwamen berooid terug en er lopen allemaal rechtszaken. Siep Vak, directeur/eigenaar van Lyempf kon zijn beloften ook niet waarmaken. De bonus boven de prijs van Friesland Foods kon in markt niet gehaald worden. Dus slechte financiële resultaten van het bedrijf.

En dan nu de verkoop aan een Griekse onderneming. Grieken zijn wel wat gewend, maar kennelijk schrokken ze zich een hoedje over wat ze aantroffen. Geen geld genoeg om medewerkers en boeren te betalen. Wie betaal je dan wel? De medewerkers. De boeren kunnen wel een maandje wachten. Vinden de Grieken.

Ze staan sterk. Ze hebben teveel dure melk. Wie weg wil mag van hun morgen vertrekken. Dat wil men misschien wel, maar waarheen? Alleen DOC zet de deur open. Maar die heeft de laatste jaren centen minder betaald dan grote broer FrieslandCampina. Ook niet aanlokkelijk. Dus zitten leveranciers van Lyempf geboeid op een zinkend schip.

Wat leert ons deze voorbeelden? Dat FrieslandCampina misschien wel een tegenvallende melkprijs betaalt, maar ook de zekerheid van afname en betaling garandeert. En dat is in deze woelige tijd plotseling ook wat waard.