‘Wij boeren zijn slechts aardbolstoffeerders’

Het wordt tijd dat we binnen de landbouw met meer openheid rondkijken. Denk aan permacultuur, strokenlandbouw en biologische methoden.Hoe heb ik het nu? In Boerderij nr. 46 staat dat neonicotinoïden een groter effect hebben dan gedacht, in Boerderij nr. 47 wordt dat grotendeels herroepen met de kop: ‘Imidaclopridcoating toch onschadelijk’. Hoe kan Boerderij uit hetzelfde onderzoek tegengestelde conclusies trekken?Het gaat om een onderzoek, gepubliceerd in PNAS, naar de zogenaamde honingdauwroute. Door luizen afgescheiden honingdauw kan zoveel neonicotinoïden bevatten dat gaasvliegen en sluipwespen die ervan snoepen eraan doodgaan. In het onderzoek is alleen veldbehandeling bekeken en de onderzoekers adviseren ook eens te kijken naar het effect van zaadcoating. En het zou kunnen dat ook bijen getroffen worden, want die eten ook honingdauw.Dat het PNAS-artikel in tweede instantie herroepen werd was ‘onjuist’, lees ik in Boerderij nr. 49. Maar waarom bleef erg vaag, vond ik. Eigenlijk had er moeten staan – dan was het een echte ‘correctie’ geweest – dat het oorspronkelijke artikel ‘Neonicotinoïden hebben groter effect dan gedacht’ volledig juist was.Op zoek naar zwakke plekken in betoogWaarom begin ik hier nu over? Ik meen hier een trend te bespeuren. Ik had evengoed een ander voorbeeld kunnen noemen, stikstofmetingen, waterkwaliteit of broeikaseffect. Veel mensen nemen bepaalde onderbouwde berichten niet meer ter harte, nee, ze zoeken de zwakke plekken in het betoog. Of liever, ze ontkennen de hele boel en trekken de triomfantelijke conclusie dat de wetenschap er ook maar een slag naar slaat. Of zelfs politiek gemotiveerd is. Dat bleek ook uit de reacties op de Boerderij-site. Is zo’n houding in het belang van de boerenstand? Ik waag dat te betwijfelen.Ik krijg jeuk van zelfbenoemde experts die zich vastbijten in onderzoeken op zoek naar een blooperIk krijg altijd jeuk van zelfbenoemde experts die zich vastbijten in onderzoeken op zoek naar een blooper. Ongetwijfeld met het idee de sector een dienst te bewijzen, creëren ze een sfeer van verongelijktheid en cynisme. In een omgeving waarin elk onderzoek wordt weggehoond is het moeilijk een tegengeluid te laten horen. Mensen die diep in hun hart verandering zouden willen, worden bang hun mond open te doen. Sterker nog, als je opgroeit tussen boeren die elke dag mopperen dat tegenwoordig ook niks meer mag, dat alles wordt verboden en dat niemand meer respect voor ze heeft, als je dat dagelijks hoort ga je toch wat anders doen? Boeren wórden niet de sector uitgejaagd, ze doen dat evenzeer zelf.Als het zo storm liep op ons voedsel waren de prijzen vast hogerHet wordt tijd dat er binnen de landbouw met meer openheid rondgekeken wordt. Er zijn zoveel bruisende initiatieven: permacultuur, strokenlandbouw, biologische methoden. En nou niet roepen dat we zo de wereld niet kunnen voeden! Dat hoeven we niet! Als het zo storm liep op ons voedsel waren de prijzen vast hoger. We zijn slechts aardbolstoffeerders die de wereld zo goed mogelijk proberen door te geven.