Werken aan agrarische toekomst in Noorwegen

Ik heb een nieuwe baan! Of we daarmee onze zoektocht naar een boerderij stopzetten? Nee, integendeel. Dichter bij het vuur kunnen we bijna niet zitten.Na schoonmaker, kinderdagverblijfleider, tuinbouwmedewerker en keukenassistent ben ik nu in een baan gerold ... Op deze werkplek tref ik op één dag meer boeren dan voorheen in een heel jaar. Rådgiver Jordbruksprosjekt Sør Østerdal heet de functie voluit. Kort omschreven: bedrijfsadviseur voor agrarische bedrijven in de regio Zuid-Østerdal. Vijf gemeentes hebben de handen ineengeslagen en zijn een project gestart om de agrarische sector een oppepper te geven, met financiële steun van de provincie.Pessimisme en klagen
En die oppepper is nodig! Momenteel heerst er een sfeer van pessimisme en klagen onder boeren. Een bloemlezing uit de talloze klachten:
- ‘Ik móet er wel bij naast werken, want mijn bedrijf is niet rendabel.’
- ‘In verband met de huidige roofdierpolitiek, wordt mij het houden van schapen onmogelijk gemaakt.’ (Wolven zijn een beschermde diersoort en mogen niet afgeschoten worden.)
- ‘Door die roofdierproblemen moet ik mijn koeien elke nacht in de stal zetten. Dat geeft heel veel werk. Ik denk dat ik daar maar eens subsidie voor ga aanvragen.’
- ‘Als ik nu stop, en niet over vijf jaar, heb ik in elk geval nog een heel leven over.’
- ‘Ik wil wel verkopen, maar niet aan iemand buiten de familie. Dan heb ik liever de stallen leeg.’Het tij keren
Poe, dat waren even wat concrete uitspraken waarmee je een landbouwsector zeker niet opbouwt. Samen met een collega probeer ik nu dit tij te keren. We gaan bij iedereen langs. En let wel: de regio is zo groot als heel Nederland. We hebben gesprekken over : wat is jouw droom voor je bedrijf. Daarna proberen we concrete plannen te maken. Nu is er dit project, nu is er geld voorhanden om je plannen te laten doorrekenen door een bedrijfsadviseur, dus nu handelen!Netwerken
Daarnaast willen we dat boeren een netwerk aanleggen. Met en via anderen leer je meer. We willen studiegroepen gaan maken, thema-avonden organiseren, boeren uitnodigen om bij 'succesvolle boeren' in de stal te kijken. Kortom: inspireren!
Ik hoop dat ik in de komende tijd over een aantal situaties kan schrijven. De boerderijen zijn hier dan wel stukken kleiner dan in Nederland, maar de processen die de boeren doorlopen zijn gelijk. Leerzaam voor iedereen.