‘We rennen tot we stilstaan’

Op 1 oktober was het een jaar geleden dat we als gehele landbouw en periferie in opstand kwamen.We togen richting het Malieveld. Heel Nederland stond achter de boeren en we begonnen respect en positieve gevoelens bij bijna alle Nederlanders op te roepen. We kwamen in beweging. Het stikstofbeleid en de maatregelen klopten niet, letterlijk begonnen we ‘te rennen’. Meerdere acties en reacties volgden, we bleven ‘rennen’ maar uiteindelijk stonden we stil. Het ministerie en de Kamer beslisten We gaan door, maar hoe en met welke maatregelen? We staan stil. Volgens mij zitten we op dit moment in een fase dat we schreeuwen zonder geluid te maken.Zonneparken bouwen op het plattelandVanwege klimaatverdragen moeten Nederlanders verduurzamen en blijkt het dat we op een duurzame manier energie moeten gaan opwekken. Wind en zon worden in de eerst komende tien jaar als enige optie gezien. Regio’s en gemeenten beginnen maatregelen en plannen te maken. De eerste zonneparken verschijnen in de regio’s. Sommige megagroot en we ‘rennen’ allemaal achter de beleidsmakers aan. Tot het moment dat we merken dat wat we nu uitvoeren voor het platteland terecht niet wenselijk is en we staan stil.We ‘rennen’ naar gebieden waar we willen bouwen en ontwikkelenIedereen in Nederland wil graag goedkoop wonen en liefst moeten er honderdduizenden woningen bij komen. Ja, we ‘rennen’ naar gebieden waar we willen bouwen en ontwikkelen. Zogenaamde inbreiding is het toverwoord. We gaan aan de slag maar zien overal weer beren zoals de stikstofwetgeving op de weg. Ruimte is zo schaars dat woningen onbetaalbaar worden. We staan weer stil. Bomen planten, maar waar?In het kader van hittestress vermijden en meer natuur wordt er opgeroepen om 1 miljoen bomen te planten in heel Nederland. Iedereen is positief, we rennen achter de ideeën aan. Maar waar moeten ze komen? Stedelijke ruimtes, waar het qua hittestress het meest wenselijk is, bieden deze ruimte niet. Landbouwgronden hebben we nodig voor voedselproductie, dus staan we weer stil en praten we zonder geluid te maken.We investeren, compenseren, innoveren en gaan in quarantaineDe gezondheidszorg staat door corona onder grote druk. Er zijn in Nederland direct of indirect duizenden slachtoffers vanwege het coronavirus. We zitten in een crisis, dus blijven we ‘rennen’ en lopen achter de beleidsmakers aan. We investeren, compenseren, innoveren en gaan in quarantaine. We ‘rennen’ de naad uit onze broek en staan na de tweede golf van coronabesmetting weer helemaal stil. Ik moet huilen zonder tranen.Wat ga ik eraan doen?Ik kan hier wel wat van vinden, maar wat doe ik er dan aan? Daarom wil ik gaan ‘rennen’ voor een goede en eerlijke voedselvoorziening, een leefbaar platteland met een goede landschapsinvulling, goede gezondheidszorg en een beter klimaatbeleid met kernenergie. Daarom heb ik mij kandidaat gesteld voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2021 voor de Boerburgerbeweging.