Vrije kalverhouder heeft dubbele baan om te overleven

Teun Verberk (31) in Oploo (N.-Br.) is een van de 600 vrije mesters die extra hard zijn getroffen door de coronacrisis. De vleesprijzen zijn dramatisch gekelderd en een beschermend contract was er niet.Om zakelijk te overleven heeft de vrije kalverhouder er een fulltime baan bij als vrachtwagenchauffeur. Daarnaast heeft hij sinds afgelopen zomer een contract afgesloten voor zijn vleeskalveren om voorlopig ergere verliezen te voorkomen. De coronaperikelen leveren hem zo’n € 150 verlies per afgeleverd kalf op, en dat maal 600. “Met het contract ga ik er niet helemaal aan onderdoor, maar ik kom er ook niet bovenop”, zegt Verberk. “Alle zeilen moeten worden bijgezet. Wij hebben een tweeling van ruim een jaar, maar ook mijn vriendin werkt 30 uur.” _{Tekst gaat verder onder de foto.} Door de huidige slechte vleesmarkt moet kalverhouder Teun Verberk zo'n €150 per afgeleverd rosékalf verlies nemen. - Foto: Van Assendelft FotografieInvesteren in kalverbedrijfVerberk is als niet-boerenzoon krap 10 jaar actief als kalverhouder; eerst ruim 4 jaar in gehuurde stallen, de laatste 5 jaar in een gekocht bedrijf in Oploo. De stallen waren ingericht voor pluimvee en moesten dus worden verbouwd voor vleeskalveren. Verberk: “Het was hard werken en continu investeren, maar het liep voor de rest goed. We hadden ook plannen om het bedrijf verder te ontwikkelen naar een gesloten gezinsbedrijf – met zonnepanelen, met mestverwerking, noem maar op. Een buffer aanleggen, was echter nog niet gelukt.” Per ronde levert deze situatie met 600 dieren een verlies op van € 50.000Toekomstplannen in de kastToen kwam de coronacrisis en dat hakte erin. Verberks toekomstplannen moesten in de kast. “Vóór de corona lagen de vleesprijzen voor rosé’s ruwweg tussen € 3,50 en € 3,90 per kilo. Sindsdien zijn ze enorm gedaald. Nu liggen ze rond € 3,00 per kilo, maar het is ook € 2,70 geweest. Dat is niet te dragen. Je koopt een dier voor gemiddeld € 300 per stuk. Het gaat nu weg voor € 480, terwijl er voor zo’n € 200 aan voer in gaat. Per ronde levert deze situatie met 600 dieren een verlies op van zomaar € 50.000”, rekent Verberk voor.‘Steunverlening overheid moet eerlijker’De kalverhouder weet nu al dat het hem jaren kost om de tegenslag van dit jaar weer goed te maken. Voor hard werken is hij niet bang. Wat hem wel steekt, is dat de overheid geen hand uitsteekt. “Mogelijk is het gebrek aan kennis, dat men niet weet hoe onze bedrijfstak in elkaar steekt. Het kan ook meespelen dat sommige groepen ons liever kwijt zijn. Toch vind ik dat de steunverlening wel eerlijk moet zijn: niet de één wel en de ander niet. Bij de eerste steunronde kwamen wij helaas nergens voor in aanmerking, en ook nu ziet het er zorgelijk uit. Ik hoor dat ook gesproken wordt over een steunregeling voor toeleveranciers van de horeca. Daar behoren wij ook toe, maar of wij in beeld zijn?”Stoppen met kalveropzet is geen optieVergeleken met de horeca zelf, zit de kalverhouderij volgens Verberk in een lastiger parket. “De horeca kan heel veel kosten bevriezen. Bij ons lopen de kosten door, want de dieren moeten verzorgd en gevoerd.” Stoppen met de opzet van kalveren, is volgens hem geen optie. “Dan liggen we voor langere tijd uit de productie en kunnen we niet op de vraag inspelen als de beperkende regels weer losser worden. Ook is er dan weinig kans om de verliezen weg te werken”, zegt Verberk. Lees ook: Vrije kalvermesters zien hoognodige hulp uitblijven