Verzet tegen handelsverdragen neemt toe in Kamer

Het vrijhandelsverdrag met Canada (Ceta) heeft een meerderheid gehaald in de Tweede Kamer. Maar de kans dat een volgend handelsverdrag, Mercosur, in Nederland de eindstreep haalt is aanmerkelijk afgenomen, door toedoen van ChristenUnie.ChristenUnie zei in de aanloop van de behandeling van het Ceta-verdrag al dat voor haar fractie de keuze niet zo ingewikkeld geweest zou zijn als het over Mercosur ging. Die uitspraak werd door de Partij voor de Dieren deze week aangegrepen met een motie om de regering op te roepen geen steun te geven aan het Mercosur-verdrag – het handelsverdrag met Zuid-Amerikaanse landen, waarmee de Europese Commissie afgelopen zomer een politiek akkoord bereikte.Motie tegen Mercosur verworpenDe motie werd dinsdag 18 februari verworpen door een onoplettendheid van Denk. Aanvankelijk constateerde Kamervoorzitter Khadija Arib dat bij handopsteken niet kon worden vastgesteld of de motie was aangenomen. Toen ze opnieuw over dezelfde motie liet stemmen, stelde Arib vast dat Denk niet had voorgestemd, waardoor er geen meerderheid was. ChristenUnie steunde de motie wel als enige regeringspartij.Nieuwe motie niet in stemming gebrachtIndiener Esther Ouwehand probeerde dat achteraf nog te herstellen. Daar slaagde ze echter niet in. Woensdag 19 februari kwam Ouwehand opnieuw met een motie om de steun aan het Mercosur-verdrag in te trekken, mede ondertekend door GroenLinks, Forum voor Democratie, PVV, SP en Denk. Uiteindelijk bracht ze die niet in stemming, omdat Ouwehand zich nog niet wist te verzekeren van de steun van de 50Plus-fractie. 50Plus heeft zich in de Tweede Kamer wel uitgesproken tegen het Ceta-verdrag.Mercosur ‘oneerlijke concurrentie voor Europese boeren’In de motie tegen het Mercosur-verdrag wordt onder andere uitgesproken dat de standaarden in de landbouw in Mercosur-landen lager zijn dan in Europa en dat de EU geen mogelijkheid heeft om hogere standaarden af te dwingen in Mercosur-landen. Volgens de motie zou een verdrag met Mercosur leiden tot een ‘forse toename van oneerlijke concurrentie voor de Europese boeren’.