Verschil in spermaprijs

Een coöperatie zou goedkoper sperma moeten leveren dan een particulier, maar helaas. CRV levert elders zelfs goedkoper dan aan Nederlandse leden.Veehandelaren klagen al een hele tijd dat er nauwelijks slachtkoeien beschikbaar zijn. Dat is opvallend, want het aantal melkkoeien is de afgelopen jaren juist gegroeid en de uitstootcijfers zijn hetzelfde gebleven, dus er zijn koeien genoeg. Alleen de bereidheid om ervoor te betalen ontbreekt nogal eens. Dat is goed nieuws voor de veeverbeteringsbedrijven: meer stamboekregistraties, meer inseminaties. Toch sloot CRV 2012 af met een verlies van 8 ton. Natuurlijk waren daar diverse redenen voor, maar vooral de lagere omzet in Brazilië – na droogte – werd genoemd. In een interview met de topman van CRV las ik dat als de coöperatie een geschikte overnamepartner tegenkomt, ze zeker zal toehappen.
CRV is in elf landen actief, op ons adres slechts nauwelijks. De maandelijkse factuur is meestal een paar euro. Voorheen was het er vaak een van honderden euro’s. Voor ons is de coöperatie te duur geworden. Laatst informeerde ik naar een nieuwe proefstier die ik in een reclameblaadje zag. Die bleek voor mij €20 tot €25 te kosten. “Krijg ik dan vijf of zes rietjes?”, vroeg ik. Nee, dat was per stuk. Dan gaat het voor mij over. En ik ben niet de 
enige, want CRV weet er niet van te profiteren dat het aantal koeien in Nederland stijgt.
Ik zie hetzelfde bij andere grote coöperaties. In de zuivel betalen kleine bedrijven een hogere melkprijs dan de grote internationals. Bij veevoer hetzelfde beeld. De grote jongens kunnen niet mee met de kleine. De grote concerns hebben buitenlandse vestigingen, nemen bedrijven over, maar weten daar geen concurrentievoordeel uit te halen. Kleinere, regionaal opererende bedrijven zijn vaak goedkoper, staan dichter bij de klanten en groeien in Nederland.
Bij CRV is het voor ons als melkveehouder inzichtelijk. Een proefstier als Atlantic kost €34 en Paramount €14. Bij KI Kampen kosten Big Winner en Talentino €16. Bij KI Samen kosten Malando en Sunflower €20. Dat CRV te hoog zit met haar prijs, 
zie je ook aan het voortdurend stijgende aantal 
aanbieders van rietjes. Op een markt waar nauwelijks iets wordt verdiend zie je geen stijgend aantal aanbieders.
Een ander negatief aspect voor de winstgevendheid is het toenemende aantal stieren op de kaart die niet bij CRV op stal staan. Je ziet het aan de stiercodes. Cricket en Loydie staan in de Verenigde Staten en zijn via een uitwisseling beschikbaar. Net als Jerudo, een Duitser. Danillo staat bij KI De Toekomst, samen met Reladon. Reladon is sowieso bijzonder. Hoewel de vraag naar deze zeer vruchtbare kruisingsstier ongekend groot is, worden er nauwelijks andere gekruiste stieren aangeboden.
Ondertussen verkoopt CRV wel miljoenen rietjes over de hele wereld. Zo las ik onlangs een reportage over een bedrijf in Zuid-Afrika en Botswana, waar men Kians en Fabians molk. Men kocht de rietjes per duizend en betaalde hooguit €8. Hier staat Kian op de kaart voor €14. Wat heb ik dus aan die internationalisering? Als CRV liever rietjes naar Botswana brengt dan naar Oeffelt, wens ik ze daar alle succes bij.