‘Veehouderij: voorkomen beter dan genezen’

Cees van Bruchem betwijfelt of de forse uitdagingen die in het verschiet liggen, met het bestaande beleid kunnen worden getackeld.In ‘Veeteelt’ van begin april stond een interessant ‘exitinterview’ met Wiebren van Stralen, tot voor kort beleidsadviseur mest en milieu bij LTO Nederland. Daarin stelt hij onder meer dat er in 2014 concrete plannen waren voor een ‘fosfaatquotum’ om overschrijding van het plafond te voorkomen. Daar was echter geen draagvlak voor binnen de sector. Bovendien wilde de VVD beslist geen (dier)rechten, aldus van Stralen.Als de noodzaak van (fosfaat)rechten eerder was erkend, was het beleid allicht een minder grote puinhoop geweest dan nu het geval is. De gang van zaken is kenmerkend voor de agrarische sector. Er wordt, vaak tegen beter weten in, sterk vertrouwd op technische oplossingen – in dit geval mestverwerking. De verantwoordelijkheid voor een collectief probleem wordt gelegd bij individuele agrariërs, terwijl die zich, terecht, vooral laten leiden door de belangen van hun eigen bedrijf. Overheidsmaatregelen worden zo lang mogelijk uitgesteld, met als gevolg dat ze uiteindelijk vervelender uitpakken dan wanneer tijdig zou zijn ingegrepen.Lees ook: Enquête toont diepe verdeeldheid melkveehouderijNieuwe knelpunten in het verschietOp termijn tekenen zich volgens Van Stralen nieuwe knelpunten af voor de (melk)veehouderij, vooral bij ammoniak, klimaat en biodiversiteit. Dat is in lijn met het rapport van het Louis Bolk Instituut van vorige week. Ik betwijfel of de forse uitdagingen die in het verschiet liggen, met het bestaande beleid kunnen worden getackeld. Ongetwijfeld zijn of komen er mogelijkheden om de emissie per kg melk te verlagen. Maar zijn die afdoende en betaalbaar? Dragen ze ook iets bij aan de biodiversiteit? En zullen nieuwe technieken de ‘industrialisering’ van de melkveehouderij niet bevorderen? Dat laatste lijkt mij voor sector en samenleving ongewenst.Hoe dit zij, naarmate de veestapel groter wordt, neemt de kans op ongewenste situaties toe. Die moeten dan een aantal jaren later met veel pijn en moeite worden teruggedraaid. Daarom is het zaak de omvang van de veehouderij met effectieve instrumenten in bedwang te houden. Wie de lessen van de geschiedenis niet ter harte neemt, loopt de kans deze opnieuw te moeten doormaken.