Variabele fungicidedosering vraagt meer onderzoek

Eerste ervaringen duiden op een fungicidebesparing door variabel doseren. Harde cijfers ontbreken. Over wat kan is meer onderzoek nodig.Het variabel doseren van fungiciden in bloembollen kan in principe een besparing opleveren, maar is nog onvoldoende ontwikkeld om echt te gaan toepassen. Dat vertellen twee deelnemers aan de Nationale Proeftuin Precisielandbouw (NPPL) op de internetsite van het project.Eerste ervaringenNPPL‘er Stef Ruiter is het meest positief. Hij bracht afgelopen groeiseizoen op een tulpenperceel van 15 hectare als één van de eersten in Nederland een variabele dosering van fungiciden in de praktijk. Hij gebruikte minder fungiciden op plekken waar minder biomassa is. Over het resultaat ervan is hij voorzichtig enthousiast. Het is volgens Ruiter nog wat lastig beoordelen, omdat er afgelopen groeiseizoen volgens hem weinig ziektedruk was. Toch is hij al met al tevreden.“We geven al een jaar of zes op proefbasis een variabele dosering om schimmels te bestrijden. In het afgelopen jaar hebben we het voor de eerste keer echt in de praktijk gebracht op een perceel. Het beviel mij op zich goed, maar ik denk dat de tevredenheid over de werking ook afhangt van de beschikbare middelen zelf.”_{Lees verder onder foto}Stef Ruiter bezig met een bespuiting van zijn tulpen. - Foto: Marga van der MeerBeschikbaarheid middelenRuiter doelt daarmee op wetgeving die ervoor zorgt dat bepaalde schimmelbestrijders niet meer gebruikt mogen worden. “Je kreeg voorheen na behandeling met het middel een betrouwbaar residu van het gewas. Bij systemische middelen, zoals fungiciden dus, zie je dat bij monsters van het perceel een residu niet helemaal betrouwbaar overeenkomt met die van de gehele biomassa.”Meer onderzoek is nodig om het voor mij haalbaar te makenRuiter is tot nu toe te spreken over de resultaten van het variabel doseren, maar hij wijst er wel op dat er meer onderzoek nodig is, om zo beter de benodigde minimumwaardes voor fungiciden te bepalen. Hij begrijpt wel waarom veel collega’s er nog niet mee bezig zijn. “De investeringen die een variabele dosering mogelijk maken, zijn nu eenmaal erg fors.” Grote variatie bij leliesSjaak Huetink, ook bollenteler en deelnemers aan NPPL, waagt zich voorlopig nog niet aan een variabele dosering van fungiciden. Hij voorziet moeilijkheden bij het doseren van zijn leliepercelen. De variatie aan rassen op één perceel is volgens hem te groot. Naast fungiciden doseert hij ook nog middelen tegen luizen. Alleen afgaan op de biomassa bij het doseren is voor hem geen optie. “Bij bijvoorbeeld uien of aardappelen liggen er meer kansen voor variabele doses fungiciden. Bij lelies heb je soms wel tien rassen op één perceel van vijf hectare staan, die allemaal weer op een andere manier gevoelig zijn voor luizen.”De grote variatie bij lelies schrikt hem af om met vaste rekenregels te werken. “Dat is eigenlijk gewoon onwerkbaar. Er is sowieso meer onderzoek nodig om het voor mij haalbaar te maken.”