‘Tweede Kamer schaart zich achter RoundUp-populisme’

Met de aangenomen motie omtrent gebruik van glyfosaat, zegt de Tweede Kamer in feite het vertrouwen op in het toelatingsorgaan Ctgb, constateert Teun de Jong. Daarmee regeert de politieke emotie in plaats van beleid op basis van wetenschap.Onlangs heeft de Tweede Kamer een motie aangenomen om het gebruik van het onkruidbestrijdingsmiddel glyfosaat (RoundUp) op Rijksgronden te verbieden. Deze actie is weer een dieptepunt na eerdere processen waarbij Europese lidstaten als Oostenrijk het gebruik van RoundUp al wilden verbieden en sommige gemeenten en provincies zo’n verbod opnamen in éénjarige pachtcontracten. Overigens verbood de grondkamer, als toezichthouder op de pachtwet, een dergelijk verbod voor langjarige pacht. Grillen van de politieke emotieHet is toch de wereld op z’n kop om de toelating van gewasbeschermingsmiddelen of bijvoorbeeld medicijnen aan de grillen van de politieke emotie over te laten. Wat gewasbeschermingsmiddelen betreft zijn er op Europees en nationaal niveau erkende wetenschappelijke instellingen opgericht om de werking en veiligheid te beoordelen. In Nederland gebeurt dat door het College Toelating Gewasbeschermingsmiddelen en Biociden (Ctgb). Politici zeggen met deze motie in feite het vertrouwen op in de beoordeling door het Ctgb omwille van symboolpolitiek richting hun achterban. Respect voor wetenschapPolitici zouden niet moeten re(a)geren op grond van emotie maar de wetenschap juist moeten erkennen en respecteren! En niet alleen als dit politiek wel goed uitkomt, zoals bij de kritiek op de berekeningen van het RIVM in de stikstofproblematiek…De kwestie rond de toelating van gewasbeschermingsmiddelen laat onverlet dat onze gehele sector er achter staat dat echt schadelijke middelen voor mens, dier of milieu niet kunnen. Bijvoorbeeld in het geval van RoundUp: diverse niet-selectieve onkruidbestrijdingsmiddelen zijn al eerder verboden; RoundUp behield toen de toelating vanwege het veilige karakter... Dit is recent nog bevestigd door onder meer de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) en de Canadese overheid. Politici zouden niet moeten re(a)geren op grond van emotie in plaats van wetenschapEr moet veel meer integraal gedacht en gekeken worden naar wat onderaan de streep het meest duurzaam is in plaats van de focus op één middel te leggen. RoundUp is een onmisbaar instrument om het ploegen te beperken; hiermee kan toch een ‘schone’ start gemaakt worden op de akkers voor een nieuw te zaaien gewas. Geen kerende grondbewerking leidt tot minder CO2-uitstoot en behoud of verhoging van het organische stofgehalte. En dat bindt dan weer CO2, wat goed is tegen klimaatverandering. Eenheid van beleidTenslotte geldt ook nog eenheid van beleid; in Nederland maken we geen gebruik van RoundUp op voedingsgewassen of veevoer. Dus de zogenoemde ‘preharvest’-toepassing of doodgespoten grasland alsnog vervoederen gebeurt uit oogpunt van voedselveiligheid niet. Terwijl bijna alle geïmporteerde soja en mais meerdere keren met RoundUp is bespoten. Als dit middel echt zo gevaarlijk is, dan zouden deze voedingsmiddelen toch nooit geïmporteerd mogen worden? In de huidige vrijhandelsverdragen hebben we echter de toetsing op productiewijze ‘weggegeven’. Dus ook op dit vlak vragen we van de politici om wel een consistent beleid te voeren gebaseerd op feiten.