Toch maar blij zijn met Waalkens?

Toegegeven, het Tweede Kamerlid Evert Waalkens (PvdA) is mijn man niet. Hij zou zo lid van de Partij voor de Dieren (PvdD) kunnen zijn. Hij zegt dat ook met zoveel woorden. Hij is het per definitie niet oneens is met de standpunten van Marianne Thieme en consorten. Toch probeert hij genuanceerde standpunten in te nemen.Standpunten die mij niet aanstaan. Zoals cofinanciering van het landbouwbeleid, regionalisering hectarepremies en het besteden van onze inkomenstoeslag voor maatschappelijke doelen. Dat is gewoon diefstal van boerengeld. Daar staat de boer uit Groningen voor. Hij valt dus duidelijk zijn bedrijfsgenoten af. In feite bevuilt hij zijn eigen nest.

Toch moeten we maar blij zijn met Waalkens. Dat klinkt tegenstrijdig, maar is het niet. Immers door de wilde ongenuanceerde opstelling van Marianne Thieme wordt Waalkens ongewild in de hoek gedrukt van verdediger van de gevestigde landbouw. Thieme wil zoveel veranderen, dat Waalkens zich daar wel moet tegen verzetten.

Zo wordt hij toch nog een verdediger van de boerenbelangen. Niet op de wijze die ik graag zie, maar hij voorkomt groter onheil. Dat moeten we koesteren. Tot de volgende verkiezingen. Dan wordt de PvdA zo'n kleine partij dat we Waalkens niet weer zullen zien. Daar zal geen boer een traan om laten.