Tijd grootste vijand kansrijke doelsturing

Emissiedoelsturing als heilige graal en eindelijk een einde aan het sturen op depositie op stikstofgevoelige natuur. Veel boeren juichen het al langer toe. LTO, NAJK, provincies, gemeenten en waterschappen koersen er vol op in hun vorige week gepresenteerde stikstofplan. Nu ligt ook het eerder aangekondigde wetsvoorstel van demissionair landbouwminister Femke Wiersma op tafel. Emissiedoelen gaan de kritische depositiewaarde (kdw) vervangen. Een potentiële uitkomst, want nu is het voor de boer niet duidelijk hoe die moet bijdragen aan natuurkwaliteit en lagere deposities. De kdw is zelfs verlaagd en werd zo een bewegend en nagenoeg onmogelijk doel voor veel boeren.” Alsof ze met een kanon op een mug schieten. Zelf sturen op emissies zoals ammoniak, CO₂ of nitraatuitspoeling zet de boer zelf op de bok, is ‘eerlijker’ en zorgt voor gewenste rechtszekerheid. Dat betekent niet dat die emissiedoelen er zomaar zijn. De overstap naar emissiedoelsturing vergt een langjarige en complexe systeemwijziging. Want hoe ga je als boer sturen, hoe ga je dit meten, hoe betrouwbaar zijn data en wie gaat dit borgen?