‘Terug in de tijd’

Knelpunten van 40 jaar geleden zijn nog steeds niet afdoende opgelost.Wij hebben een nieuw huis gebouwd en zijn verhuisd. Bij het inhuizen hoort ook het uithuizen. Wij hebben in 1985 de achterstal omgebouwd tot woning en hebben daar 34 jaar gewoond. Bij het uithuizen trof ik de inspiratie voor deze column aan: mijn studie aan de hogere agrarische school van de Katholieke Nederlandse Boeren- en Tuindersbond. Daarmee gaan we 40 jaar terug in de tijd.Stimuleren landbouwsectorIk heb de studierichting intensieve veehouderij gedaan. Dat was toen logisch, de regering had na de oorlog de landbouwsector enorm gestimuleerd waardoor het aantal varkens in zeer korte tijd enorm was opgelopen. In Noord-Brabant kwamen er tussen 1970 en 1982 meer dan 2 miljoen varkens bij tot 3,8 miljoen dieren. Landelijk zaten we in 1982 al op ruim 10 miljoen varkens. Er waren toen circa 40.000 bedrijven met varkens. In het verslag van het consulentschap Varkensmesterij 1981 lees ik het volgende: “Ondanks de economische recessie gaan de ontwikkelingen in de varkenshouderij onverdroten verder.”Het was ook de tijd van de opkomst van de stallen met half roostervloerIn dat jaar namen 600 varkensmesters deel aan de computermatige verwerking van de technische resultaten:grootgebrachte biggen per zeug per jaar1970: 14,91981: 16,2
voerconversie bij mestvarkens1970: 3,421981:3,11
gemiddelde daggroei1970: 5701981:645
uitval in procenten bij mestvarkens1970: 2,61981:2,4Ongeveer 10% verbetering in 10 jaar was niet slecht.Knelpunten van 40 jaar geledenEn dan komen de knelpunten van 40 jaar geleden:Marktverzadigingsverschijnselen; problemen met betrekking tot planologie, milieu en welzijn zullen zich zwaarder laten gelden. Toch is de wens dat de huidige bedrijven gaan doorgroeien naar de gewenste omvang van 110 zeugen en 1.260 mestvarkens. Dit staat er echt!Kwaliteitsverbetering en productievernieuwing.Mestproblematiek en stankhinder. Er wordt aangegeven dat veel bedrijven die geen hinderwetvergunning hebben grote problemen gaan krijgen en het stankhinder- en overlastprobleem nijpend blijft. Toevoegingen aan de mest en luchtversnellers helpen niet, biologische luchtwassers reduceren de stank wel met 95% maar de kosten zijn met 10 gulden per varken erg hoog.Welzijn dieren. Er wordt gestart met de opzet van de biologische productie zoals we die nu kennen. Verder zijn beheersing van de kostprijs, automatisering en de opleiding van de Brabantse varkenshouders punten die aandacht verdienen.Betere technische resultatenHet was ook de tijd van de opkomst van de stallen met halfroostervloer en afdelingen om de dieren met dezelfde leeftijd apart te houden. Uit die tijd stammen ook de stallen met mechanische ventilatie en verwarming waarmee natuurlijk veel betere technische resultaten behaald werden.Overheid en sector hebben gefaald om de problemen op te lossenIk vond ook nog het verslag van de werkgroep centrale verwerking van varkensdrijfmest ter vermindering van het mestoverschot van het Instituut voor Milieu en AGritechniek (IMAG). Mestverwerking was 40 jaar geleden nodig omdat er een gemiddeld overschot aan fosfaten was van 46,3 kg/ha. In Brabant, Limburg en Gelderland, was de dierlijke fosfaatproductie zelfs ongeveer het dubbele van de onttrekking.Uit dit alles kom ik tot de conclusie, dat de overheid die toch altijd alles goed voor de burger wil regelen, enorm gefaald heeft om de hierboven aangegeven problematiek in 40 jaar niet afdoende op te lossen. Dit neemt natuurlijk niet weg, dat de sector eveneens gefaald heeft.