‘Teelt van mais ligt onder vuur’

Technisch gezien biedt mais voordelen. Maatschappelijk gezien ligt de nadruk wel wat op de nadelen van mais.De laatste tijd lees ik regelmatig kanttekeningen bij de teelt van snijmais. Door de een geliefd en door de ander verguisd. En objectief zijn we allemaal niet, ik ook niet. Toen ik een jaar of 7 was vond ik de tijd dat de mais geoogst moest worden altijd een fantastische tijd. Mijn vader hakselde in die tijd zelf de mais met een eenrijige PZ-hakselaar naast de trekker. Samen met een ploeg losse hulpkrachten werden de kippers bemand en de bult aangereden. Een gezellige tijd waarin veel werk verzet werd. Tegenwoordig is op veel bedrijven de snijmais een teelt die nagenoeg volledig door de loonwerker wordt verzorgd, met groot materieel voorzien van grote, speciaal ontwikkelde banden. Toch denk ik dat de bodemgesteldheid er niet beter op wordt door laat in het najaar met groot materiaal het land op te gaan. Het is niet voor niets dat menig akkerbouwer liever gras voor zijn veebuur teelt dan snijmais. Vanuit veevoeding bezien is het ook de vraag in hoeverre we snijmais nodig hebben om het aanwezige eiwit goed te benutten. In de zomer naast het verse gras kan ik mij er iets bij voorstellen. In de winter eigenlijk niet, zeker niet als ik het vergelijk met de aankoop van soja, raap en andere eiwitbronnen. Wellicht zouden we als sector de invoer van eiwit sterk kunnen beperken als we de teelt van snijmais beperken. Er zijn diverse maatschappelijke organisaties die de invoer van soja maar wat graag ingeperkt zien worden. ‘Diverse maatschappelijke organisaties zien de invoer van soja maar wat graag ingeperkt worden’Klimaat en de carbon footprint krijgen de laatste tijd ook sterk toegenomen aandacht. Opslag van CO₂ in de bodem, in de vorm van organische stof, biedt de landbouw een mooie potentie. Dan moet echter het gehalte organische stof in de grond stijgen. Om organische stof op te bouwen is het goed om de grond niet te ploegen. Permanent grasland levert een positieve bijdrage aan de opbouw van organische stof. Natuurlijk heeft mais telen ook voordelen. In de bedrijfsspecifieke excretie rekent het veel makkelijker met een stevig aandeel snijmais in het rantsoen. Voor mij gaat het voeren van snijmais niet zonder het telen; op eigen bedrijf of via een moderne manier van ‘grondgebonden’. In de regel levert snijmais ook een hogere opbrengst per hectare. In de financiële cijfers kan ik niet heel makkelijk herleiden dat de kVEM-productie per hectare stijgt als er een groter aandeel snijmais geteeld wordt. Op perceelsniveau zie ik zeker verschil, op bedrijfsniveau valt het niet mee om dat te herleiden.‘In de bedrijfsspecifieke excretie rekent het veel makkelijker met een stevig aandeel snijmais in het rantsoen’Als ik zo het geheel eens in mij om laat gaan, dan vraag ik mij af welke kant we opgaan met de teelt van snijmais. Technisch gezien heeft het voordelen. Maatschappelijk gezien ligt de nadruk wel wat op de nadelen. Kiezen voor mais gebeurt nog vaak op basis van de automatische piloot. De vraag voor jezelf is welke redenen je hebt en of je deze factoren zelf kunt beïnvloeden. Persoonlijk kan ik genoeg bedrijven bedenken die beter kunnen stoppen met de teelt van snijmais. En oké, ik ken er ook een paar die beter niet kunnen stoppen met de maisteelt. Maar wel in die verhouding. Lees ook: Investeer in de bodem, het betaalt zich terug