‘Stadslandbouw draagt bij aan waardering platteland’

Wie kan er beter voedsel produceren dan de boer? Ook stedelingen krijgen via stadslandbouw en opkweekpotjes uit de winkel wel weer waardering voor het vakmanschap op het platteland.Onze polder is aangelegd om te voorzien in de voedselbehoefte van een groeiende wereldbevolking. En eerlijk gezegd, de bescheidenheid voorbij, daar zijn we ook goed in.Als ik de eindeloze akkers met graan, aardappelen, wortels en uien zie, dan denk ik al snel: wie zou dat nog beter kunnen? U begrijpt het wel; een retorische vraag.Maar toch, in de steden proberen ze dat al een tijdje. Het telen van eigen groente is in de Randstad, maar ook elders heel populair. In veel winkels kun je opkweekpotjes met slaplanten, basilicum of radijsjes kopen. Ik vind dat prachtig, want het versterkt het besef dat de natuur je vriend is; de zon, de regen, de humusrijke grond. Het doet je echter ook realiseren hoe ingewikkeld het is om je eigen voedsel te telen, wat plantenziekten kunnen aanrichten, wat beestjes kunnen aanvreten, opvreten of vernielen.‘Voedsel is nodig om te leven en het verbouwen of kweken daarvan is vakwerk’Prestatie van formaatEn uiteindelijk krijgen ook de mensen in de stad beter in de gaten wat wij hier op het platteland met elkaar presteren. Maar liefst 60 ton aardappelen van een hectare, 15 ton graan van een akker en altijd van een superieure kwaliteit; voedzaam en gezond. Voedsel is nodig om te leven en het verbouwen of kweken daarvan is vakwerk, waarvoor je opgeleid moet zijn, of wat je geleerd hebt van je ouders. Lang is er neergekeken op het vakmanschap dat daarvoor nodig is, maar gelukkig zien we de laatste jaren een terechte herwaardering voor een van de belangrijkste beroepen. Er is een renaissance van het eerlijke product, van gezonde groente en van heerlijk vlees aan de gang. De wedergeboorte van de boer.Boerenbestaan sexyerDaar komt nog bij dat de kwaliteit van onze producten ook steeds meer gewaardeerd wordt, voedselkwaliteit is een issue. Hoeveel programma’s op tv gaan niet over eten, koken of voedsel? Het lijkt erop alsof het boerenbestaan steeds sexyer wordt. ‘Boer zoekt vrouw’ is een kijkcijferkanon, waarvoor mensen thuis blijven en onder het cellofaan van de romantiek komt het boerenproduct goed in beeld. Via de tv krijgen mensen een inkijkje in het boerenleven en komen ze erachter wat erbij komt kijken, waarmee de drempel wordt verlaagt. ‘Het echte boerenproduct wordt met boerenverstand en -gevoel gekweekt op de boerderij’BoerenproductAardappelen uit je eigen stadstuin … het gaat niet lukken. Een kropje sla misschien, maar het echte boerenproduct wordt met boerenverstand en -gevoel gekweekt op de boerderij. Mensen rijden kilometers voor een zak aardappelen uit de polder. Er komt een steeds grotere vraag naar verse producten, direct van het land, rechtstreeks gekocht van de boer zelf die het verhaal erbij vertelt; authentiek en eerlijk. De boerderijwinkels doen het goed en je kunt alles wat je nodig hebt voor een gezond leven kopen aan de rechte wegen van de Noordoostpolder. Al het goede komt van het (platte)land.