Schade wordt duidelijk

De windhoos die onze stal trof, heeft veel schade veroorzaakt. We zien steeds meer gebreken. De verzekeraar is bijna onbereikbaar, bitte warten. En wat een zooi geeft dat asbest!Gisteren heb ik bijna de hele dag aan de telefoon gehangen om de verzekering te pakken te krijgen. Om half acht ‘s ochtends belde onze contactpersoon, die ik de dag ervoor maar niet te pakken kreeg omdat hij in seminar zat. Hij zou aan onze verzekeringsmaatschappij R & V doorgeven dat we zware schade hadden en dat er zo snel mogelijk iemand bij ons moest komen.

Een half uur later was er al een schade-expert bij de buren, maar niets bij ons. Om 11 uur ben ik toch maar eens gaan bellen. Meer dan 20 minuten in de wacht Bitte warten, bla bla, muziekje… Na verloop van tijd kreeg ik een ander telefoonnummer door, weer een ander telefoonnummer doorgekregen, weer Bitte warten, bla bla, muziekje… Toen bleek dat we niet eens waren aangemeld voor schade! Een schadenummer aangevraagd, er zou meteen iemand komen, werd beloofd. Voor de zekerheid gaf ik mijn gsm-nummer ook maar door.Dakdekker wil nog niet startenDe opgetrommelde dakdekker, die ondertussen langskwam, vertelde dat de schade van het dak van alleen al de kalverstal te hoog was, naar de 30.000 euro. Hij vertelde ook nog even dat zijn rekening van de storm van de vorige keer nog steeds niet betaald was. Wij gingen er gewoon vanuit dat dat gedaan was. Dat had immers onze verzekering ons beloofd, we hadden er nog speciaal om gevraagd. Daar sta je dan, met je mond vol tanden. Gelukkig begreep de dakdekker dat het niet aan ons lag.

Maar verder gaan met repareren wilde hij niet. Er was te veel wind om het dak af te dekken met plastic en hij vond dat er eerst een schade-expert moest komen voor overleg. Nou, de schade-expert belde gistermiddag dus niet. Vanaf vier uur aan de telefoon Bitte warten. Toen we eindelijk een telefonist te pakken hadden, was het al na half vijf. “Sorry, de tussenpersoon die u toegewezen hebt gekregen, is al naar huis.” Ik heb onze situatie nogmaals uitgelegd en toen kregen we na weer heel lang wachten het telefoonnummer van weer iemand anders die er zou moeten zijn. Je begrijpt het al, weer héél lang Bitte warten, muziekje... Van die persoon kregen we eindelijk het telefoonnummer van de schade-expert die gisterenavond heeft gebeld (we moesten inspreken). Hij kan vandaag (vrijdag) niet komen, het is te ver weg, vertelde hij. Maar morgen (zaterdag 17 juli) komt hij. Hopelijk gaat de dakdekker akkoord, want het dak moet toch dichtgemaakt worden. Dit keer niet met eterniet (asbesthoudende golfplaten), maar met staalplaten waaronder een soort plastic tegen ‘zweten’ vanwege het hooi op de zolder.Veel asbest verspreidDe verzekering laat niemand komen om al dat oude eterniet op te ruimen. Dat wordt ook niet vergoed, heb ik inmiddels begrepen. Ja, het is eterniet, dat kankerverwekkende spul. Ik ben eraan begonnen, maar wat gaf dat een stof, dat vegen van die totaal verbrokkelde stukken. Gelukkig vond ik nog een mondkapje.

Vanmiddag komen een paar Duitse vriendinnen. Nee, we gaan niet de garage opruimen, we gaan eerst het weiland in. Al die brokken bij elkaar zoeken. Het weiland hebben we afgesloten voor alle vrachtwagens, eerst dat eterniet eruit. De buren vinden het totaal belachelijk, dat mondkapje. De dakdekker ook. Hij en zijn medewerkers staan gewoon zonder te werken en je raadt het al, zelfs de verzekeringsexpert zei gisteren aan de telefoon: “Het is werkelijk totale nonsens, allemaal opgeblazen dat dat spul kankerverwekkend is. Als je er gevoelig voor bent, dan krijg je het toch.” Ik vind ze dom, volgens Henk lopen ze 50 jaar achter op dit vlak. Verbijsterend.

Oh, Henk komt net binnen en meldt even dat hij merkte dat het krachtvoer nat geworden is. Dat is opgeslagen onder het nieuwe dak van ons woonhuisgedeelte. Dus ook daar zitten gaten in. Hij is even wezen kijken en zag een scheur in de tussenmuur naar het woonhuis. Dat een windhoos van een paar minuten zoveel kan veroorzaken.
Video en foto's: Monique Vos