‘Ruimte creëren voor mest in nieuw beleid’

Daar was ‘ie dan. Niet dat ik erop zat te wachten, maar toch landde hij gewoon in mijn mailbox: de brief van minister Carola Schouten aan de voorzitter van de Tweede Kamer.In de brief schetst ze de contouren van het toekomstige mestbeleid. Een datum stond er niet op, maar mijn gevoel zegt dat er binnenkort aan gewerkt gaat worden.Ik heb het al eens eerder verzucht: het enige contact dat Den Haag nog heeft met de boerenpraktijk is het vakblad Boerderij dat daar wekelijks op de bureaus landt. In mijn augustus-column schreef ik dat het speelveld van de agrarische ondernemer op een moeras begint te lijken. Carola schrijft nu: “Onze boeren willen hun bedrijf bouwen op vaste gronden en vooruitkijken.” Niet te veel achterom kijkenHet mestbeleid is volgens mij ergens halverwege de jaren tachtig begonnen. Dan is het nu zeker tijd voor herbezinning. Om haar brief samen te vatten in een paar woorden: op weg naar emissiearme kringlooplandbouw en goede waterkwaliteit.Als ondernemer moet je niet te veel achterom kijken; wat geweest is, is geweest. Kijk maar voor je waar je naar toe wilt, anders struikel je of bots je ergens tegenop. Maar als ik zie welke prestaties de agrarische sector al geleverd heeft op mest- en milieugebied de afgelopen veertig jaar, dan kunnen we wel achterover in de luie stoel gaan zitten. Dat is niet de aard van het beestje en al helemaal niet de wens van de overheid dan wel de consument.Er is te weinig plek om al die stikstof op de Nederlandse postzegel te kunnen plaatsenIn de brief gaat het over meer symbiose in de landbouw. Het toverwoord is daarbij grondgebonden. Heel ouderwets gezegd mest op grond voor voer voor de dieren. Veel voer bestaat echter uit afvalproducten uit de verwerkende industrie. Er is te weinig plek om al die stikstof op de Nederlandse postzegel te kunnen plaatsen. Tot mijn verbazing wordt er dan een goede trap gegeven tegen de bal om dierlijke mest verwerkt te krijgen tot kunstmest. En het belangrijkste hierbij is om dit ook door de Europese Unie erkend te krijgen. Alleen dan is het mogelijk om innovaties een plek te geven in het nieuwe beleid. Maar hier kan de minister ook wel even de hand in eigen boezem steken. Misschien moet de regelgeving innovatiever worden om ruimte te creëren. Meer regelgevingSchouten geeft in haar brief alvast een ‘winstwaarschuwing’ rondom minder regelgeving. Want er zijn steeds minder boeren om gehoord te worden en steeds meer burgers die ruimte willen hebben. Dat leidt sowieso naar meer regelgeving. Heeft de melkveehouderij het schip afgelopen zomer weten te keren, er komt voor iedereen meer bemoeienis van de overheid aan. Of het nu gaat om het voeren van de koeien of het bemesten van de akkers: alleen zij in Den Haag hebben daar verstand van. Er komt voor iedereen meer bemoeienis van de overheid aanHet is dus een mooie brief die stof tot nadenken geeft. Hij blijft dan ook ronddrijven in mijn bovenkamer. Er lijken in die brief een paar dingen te zijn vergeten. Als Carola of haar opvolger in de volgende brief even aandacht zou willen schenken aan waterkwantiteit, inkomenspositie van de agrarisch ondernemers en de financiering van alle plannen, dan kunnen wij ze misschien concretiseren.