Paul Dobbelaar: koers op 40% droge stof in graskuil

Nederlandse veehouders moeten koersen op een drogestofgehalte van 40% in hun graskuilen. Dat stelt Paul Dobbelaar, docent en onderzoeksmedewerker bij Universiteit Utrecht.Dobbelaar ziet een trend naar lagere drogestofgehalten in graskuilen. Onlangs pleitte de Engelse Dave Davies, microbioloog, ruwvoeradviseur en directeur van het Engelse Silage Solutions, daar ook nog voor. Davies stelt dat 40% droge stof is te hoog voor grassilage. Het geeft meer veldverliezen, meer verlies bij binnenhalen en gebrek aan vocht vergroot het risico op een goede conservering en geeft meer kans op karamellisatie. Dan binden suikers, als gevolg van opwarming door broei, aan eiwitten, waardoor een deel van de nutriënten onverteerd het darmkanaal verlaat.Het is vooral van belang het kuilvoer erg stevig aan te rijden, zodat zo min mogelijk zuurstof in het kuilvoer achterblijftDobbelaar stelt echter dat lagere drogestofpercentages leiden tot meer ‘proteolyse’. Dat is de afbraak van eiwitten. Vooral producten die daarbij gevormd worden, verminderen de drogestofopname door het vee. Niet voor niets is de verzadingswaarde van graskuilen het laagst bij een drogestofgehalte van 45%. In Engeland wordt veel mierenzuur ingezet. Dat gaat het proces van proteolyse tegen, maar in Nederland wordt dat in verband met de corrosieve werking op machines niet of nauwelijks toegepast. Stikstofefficiëntie verbeteren met krappe OEBAfbraak van voereiwit betekent een daling van het DVE-gehalte (de echte eiwitten) en een toename van OEB (‘penseiwit‘). De docent geeft aan dat als de sector de efficiëntie van stikstof wil vergroten, een krappe OEB gewenst is. Mede daarom adviseert hij de sector te blijven streven naar een drogestofgehalte van 40% in graskuilen.Om broei, en dus karamellisatie, aan het begin van het inkuilproces te beperken, is het vooral van belang het kuilvoer erg stevig aan te rijden, zodat zo min mogelijk zuurstof in het kuilvoer achterblijft.