‘Onredelijke focus op melkveehouderij in duurzaamheidsbeleid’
Duurzaamheidsbeleid en subsidies zijn vooral gericht op melkveehouders. Andere sectoren krijgen minder kansen op vergoeding, ook als ze duurzaam produceren.
Melkveehouders ontvangen relatief makkelijk de hoogste eco-vergoeding, terwijl schapen- en zoogkoeienhouders met vaak duurzamer beheer daarvoor niet in aanmerking komen, schrijft columnist Corney Niemeijer. Foto: Peter Roek
In Nederland hebben we 50.000 boerenbedrijven en dat aantal staat onder druk. Volgens het CBS is 25% melkveehouderij. Nu is er allerlei beleid en zijn er veel regelingen waarmee men boeren wil stimuleren om duurzame keuzes te maken. Wat mij betreft niets mis mee als dat gebiedsgericht is, in samenhang met alle partijen en zodanig opgezet dat iedere partij een evenredige stem en invloed heeft, en elke sector gelijke kansen. En daar gaat het volgens mij heel erg mis.
De GLB-gelden met de eco-regelingen zijn zo gek nog niet. Ja, het is veel te complex en voor veel boeren niet zelf in te vullen en te berekenen, maar het uitgangspunt dat boeren iets moeten presteren voor een vergoeding uit de belastingpot is op zich terecht. Dus als je duurzame keuzes maakt en daarmee bijdraagt aan de algemene doelen op het gebied van klimaat, biodiversiteit, bodem et cetera, kun je een vergoeding ontvangen.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
