‘Oneigenlijke inzet rechters in middelenpakket’
En weer oordeelt de rechter over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Voor de zoveelste keer grijpt een actiegroep een voorzorgsbeginsel, zorgplicht, natuurvergunning of wat dan ook aan om een verbod af te dwingen. Dit keer is het raak in de gemeente Westerveld.

Tulpenveld. De strijd om middelengebruik vindt te vaak plaats in de rechtszaal. Foto: Mark Pasveer
Actiegroep Meten=Weten wil op zestien percelen met tulpen, lelies, suikerbieten en aardappelen een verbod op inzet van middelen. Gebruik zou in strijd zijn met de zorgplicht uit het Besluit activiteiten leefomgeving. Westerveld wees het handhavingsverzoek af. De middelen zijn toegelaten. De actiegroep is uit op een generiek verbod. Daarvoor moet zij in Den Haag of bij het Ctgb zijn, motiveert de gemeente. Een terecht besluit. Maar de rechter oordeelt anders. De gemeente moet kijken welke middelen op welk perceel, met welke snelheid, dosis en combinatie worden gespoten. Leuk en aardig, maar dat is niet het werk van gemeenten, maar het terrein van de NVWA. De gemeente is geen toezichthouder op de Wet gewasbeschermingsmiddelen. Zij krijgt de spuitregisters niet eens.
Hier hebben de rechters met te weinig kennis van zaken te gemakkelijk geoordeeld. Een slordigheidje in het vonnis is ook dat de rechtbank rept over siergewassen, terwijl er toch echt bieten en aardappelen in het handhavingsverzoek staan. Het hek is van de dam als deze uitspraak navolging krijgt. Gemeenten krijgen een opdracht die niet bij hen hoort.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses









