NVWA in de hoek waar de klappen vallen

Fipronil, gif op aardbeien en gojibessen, arseen in rijstwafels, keuringen in slachthuizen en mestfraude. De NVWA kreeg afgelopen jaar flink de wind van voren door betrokkenheid in de vele zaken over onder andere voedselveiligheid. Wat doet de NVWA fout?Zoals de Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit (NVWA) het op haar eigen website omschrijft, ‘bewaakt de NVWA de veiligheid van voedsel en consumentenproducten, de gezondheid van dieren en planten, het dierenwelzijn en handhaaft de natuurwetgeving’. Door velen wordt dit echter niet zo ervaren en is de NVWA een onvoorspelbare, op de vingers tikkende organisatie.Achter de schermen, uit het zicht voor veel consumenten, voert de NVWA allerlei taken uit. Werkzaamheden die de NVWA uitvoert zijn bijvoorbeeld het voorkomen van dier- en plantenziekten en het controleren van slachthuizen op dierwelzijn en hygiëne. Dit toezicht is de afgelopen jaren flink aangescherpt. Certificatie van exportproducten en controle op importproducten zijn ook activiteiten van de NVWA.Goed toezicht geeft meer exportkansenZeer regelmatig komen buitenlandse auditors naar Nederland om te controleren of Nederland toeziet op hun regels. Deze certificering werpt zijn vruchten af, want wanneer dit goed gebeurt, breiden de exportmogelijkheden zich uit. Ook het bestrijden van voedselfraude is een zaak waar NVWA zich mee bezig houdt, al is het vanwege bezuinigingen de laatste jaren minder onder de aandacht gekomen bij de autoriteit. Dit zei Jan Meijer, directeur Keuringen bij de NVWA op het Jaarcongres Voedselveiligheid.Niet alleen is er commotie over voedselfraude, bij vele andere (voedselveiligheids)kwesties lijkt de NVWA in de hoek te staan waar de klappen vallen - Foto: Henk RiswickEr is echter commotie en bezorgdheid in de maatschappij en bij de consument. “Waarom doet de NVWA daar niets aan?”, wordt door velen gedacht. Daarom is het nodig om voedselfraude weer de volle aandacht te geven, aldus Meijer.NVWA in de hoek waar klappen vallenNiet alleen is er commotie over voedselfraude, bij vele andere (voedselveiligheids)kwesties lijkt de NVWA in de hoek te staan waar de klappen vallen. Bij de fipronilcrisis kreeg en krijgt de NVWA de volle laag. Niet alleen van boeren, maar ook van consumenten. Het vertrouwen in de organisatie is zoek. De NVWA opereert in een speelveld waar vele belangen meespelen. Deze belangen zorgen ook voor verschillende perspectieven. Zoals Meijer zei, de NVWA baseert zich in haar werk op wetenschappelijke inzichten en wetgeving. Er zijn echter meerdere perspectieven en dat schuurt. Een bepaalde norm kan wel vastgesteld en juridisch correct zijn, dit hoeft daarom niet voor iedereen legitiem te zijn.Gebrek aan communicatieWanneer er wederzijdse communicatie zou zijn over perspectieven van beide kanten, ontstaat er wellicht begrip. Gebrek aan of een verkeerde vorm van communicatie zou wel eens de reden kunnen zijn voor het gebrek aan vertrouwen en ontzag voor NVWA. Dat was de eigen conclusie van Meijer, maar ook van andere sprekers op het congres: de NVWA moet in gesprek gaan en uitleg geven. Niet handelen omdat het volgens de regels zou moeten en vervolgens verwachten dat het geaccepteerd wordt. Pas dan bestaat de kans dat de bewaking van de NVWA legitiem voor velen wordt.Lees ook: Verzet tegen afwentelen NVWA-kosten op pluimveehouder