Nieuwe online weg voor varkenspromotie

De onderzoeksboerderij van de universiteit van South Dakota is de enige academische unit in de Verenigde Staten die een breed publiek een kijkje achter de schermen biedt. Sinds Covid-19 is de vraag naar de bezoeken enorm gestegen.“Hoeveel biggen heeft een zeug per keer?” “Wat gebeurt er als een zeug meer biggen heeft dan tepels?” “Hoe vaak werpt een zeug?” Het zijn typische vragen van buitenstaanders die weinig weten van wat zich in varkensstallen afspeelt. Ze werden live gesteld aan Katelyn Zeamer, onderzoeksassistent Dierwetenschappen bij de universiteit van South Dakota (SDSU) terwijl ze in een kraamstal stond om zichzelf te filmen in een promotievideo voor de US Pork Checkoff.Onderzoeksassistente Katelyn Zeamer bezig terwijl ze een live tour door de stallen op internet verzorgt. - Foto: SDSUSwine Education and Research Unit van de South Dakota State University in BrookingsBedrijfsgegevens2 locaties150 zeugen2.400 vleesvarkens20-25 proeven per jaar150 melkkoeien130 zoogkoeien350 hectare grasland en voedergewassen500 ton melkverwerking per jaar6.500 hectare akkerbouwBezoekersDe virtuele bezoekers aan het Swine Education and Research Unit in Brookings komen uit de hele Verenigde Staten. Ze kunnen duizenden kilometers verwijderd zijn van de stal, maar gedurende 10 tot 15 minuten betreden ze de wereld van zeugen, biggen, kraamhokken, fasevoeding; zaken die ze slechts vaag begrijpen, of vaak volledig onbekend zijn.Gericht op voedingDe faculteit dierwetenschappen van SDSU is van oudsher gericht op diervoeding en vleeswetenschappelijk onderzoek. In 2016 is een nieuwe onderzoeks- en scholingsfaciliteit geopend. De investering van krap € 7 miljoen is betaald uit giften van varkenshouders en hun periferie._{Tekst gaat verder onder de foto}De stallen van de Swine Education and Research Unit van buitenaf gezien.Drie stallen, twee locatiesDe varkens zitten in drie stallen op twee locaties. De eerste is een gesloten bedrijf met 150 PIC-zeugen in twee stallen op 400 meter van de SDSU-campus. Een stal herbergt daar de zeugen in vijf groepen van 30. De dragende zeugen zitten zowel in individuele boxen als in groepshuisvesting om beide systemen te kunnen tonen. De kraamhokken zijn uitgerust met een elektronisch voersysteem. De speenleeftijd is 21 dagen.Slachtingen bij SmithfieldDe stal ernaast herbergt de gespeende biggen en de vleesvarkens. Die Duroc-nakomelingen gaan op een gewicht van 129 kilo naar de Smithfield-slachterij op 100 kilometer. Op 20 kilometer van de campus staat de derde stal voor 1.200 vleesvarkens met 25 varkens per hok. Deze locatie wordt vooral gebruikt voor grootschalig voeronderzoek. De hokken zijn voorzien van weegstaven en een geautomatiseerd voersysteem waarmee zes rantsoenen tegelijkertijd kunnen worden getest.ProtocollenVolgens de protocollen is douchen verplicht bij binnenkomst en verlaten van de stallen en bezoekers moeten 48 uur varkensvrij geweest zijn. Het merendeel van de bezoekers bezoekt de boerderij echter niet fysiek, maar krijgt een rondleiding via het beeldscherm en koptelefoon._{Tekst gaat verder onder de foto}De kraamstallen kunnen ook via een skybox bekeken worden.Opgezet in 2005Het initiatief om professionals uit de varkensindustrie over hun werk te laten praten, is in 2005 opgezet door de National Pork Board. Doel is om varkenshouders en dierenartsen beter getraind hun verhaal te laten vertellen. Het imago van de varkenshouderij verbeteren door er simpelweg op uit te gaan en de boodschap te delen in presentaties.SprekersbureauOm die aanpak succesvol te maken is een sprekersbureau ingehuurd om de professionals op te leiden om hun boodschap over te brengen. De eigenaar van het bureau, Al Eidson, legt uit: “Het idee is om mensen in de branche op te leiden en in te zetten. En natuurlijk, Covid-19 maakte het acceptabel om op afstand presentaties en rondleidingen te geven. Het normaliseerde snel.”Video over douchenHet concept van virtuele rondleidingen ontstond in 2017 toen een SDSU-student een video maakte over het preventieve douchen in de nieuwe varkensstal. Dat leidde tot het idee om haar live tours te laten doen met haar telefoon, legt Robert Thaler, professor varkenshouderij uit. “Het kreeg daarna een sneeuwbaleffect.”_{Tekst gaat verder onder de foto}Professor Robert Thaler is hoofd varkenshouderij bij de SDSU en verantwoordelijk voor 20 tot 25 onderzoeksprojecten per jaar.‘Deuren openen voor de hele wereld’Thaler benoemt de verschillende voordelen van de virtuele rondleidingen voor SDSU. “Ten eerste het ‘demystificeren’ van de varkenshouderij. Door technologie te gebruiken, openen we de deuren van de moderne varkensvleesproductie letterlijk voor de hele wereld. Ten tweede informeren we de niet-agrarische bevolking over dierenwelzijn en veeteelt. Dat zal het hopelijk gemakkelijker maken verantwoord geplaatste varkensstallen te bouwen. Ten slotte is het een uitstekende manier om leiderschap en communicatieve vaardigheden bij onze studenten te ontwikkelen.”South Dakota: veel dieren, weinig mensenEen relatief groot deel van de bevolking in South Dakota werkt in de landbouw. Met een oppervlakte van bijna 200.000 km² is South Dakota ongeveer vijf keer zo groot als Nederland, maar het heeft slechts 885.000 inwoners. Het is zelfs een van de dunst bevolkte staten in de VS. In het westen van de staat domineren bergketens en grotere hoogten het landschap. De meeste varkens (2,3 miljoen) en vleesvee (4 miljoen) worden gehouden aan de oostgrens, waar de staat grenst aan zowel Minnesota als Iowa. Dat is ook de locatie van Brookings, waar de SDSU-campus te vinden is.Meer rondleidingen in coronatijdHet eerste online bezoek was op 7 december 2017 en gaandeweg trok het concept meer bezoekers. In 2019 was er gemiddeld één virtuele tour per week. Sinds de Covid-pandemie zijn de rondleidingen frequenter geworden. Momenteel zijn er twee of drie per week die elk 30 tot 40 bezoekers trekken. Begin 2021 naderde de 250e virtuele tour.Bij SDSU zijn zes gidsen beschikbaar om hun publiek mee te nemen op een rondleiding door de stallen. Thaler: “De meeste studenten zijn zelf opgegroeid op een varkensbedrijf. Ze zijn er gepassioneerd over, ze houden ervan om het verhaal te vertellen en de sector te helpen.”Mobiele telefoon en een stabilisatorDe gidsen hebben niet meer dan een mobiele telefoon en een stabilisator nodig. Thaler: “De huidige generaties iPhone- en Android-telefoons hebben een fantastische dekking. We gaan direct vanuit de schuur het hele internet door. Van de honderden presentaties was er geeneen met catastrofale verbindingsproblemen. Ruisonderdrukking is niet nodig. “Het blijkt juist dat het geluid van een tevreden zeug enorme impact heeft”, zegt Thaler. “De stalgeluiden vertellen hun eigen verhaal, omdat het stil en overzichtelijk is.”_{Tekst gaat verder onder de foto}Stalmedewerkers aan de slag bij de dragende zeugen, terwijl bezoekers via een aparte gang toekijken.De virtuele rondleidingen worden uitgevoerd in de twee stallen bij de campus, omdat wifi-toegang de grootste beperking is. De kraamstal is sowieso het meest gewild. Thaler: “Iedereen wil babyvarkens zien.”Het publiek kijkt naar de tourHet publiek dat een virtuele tour bijwoont, is divers. De meerderheid ervan had nog nooit overwogen een varkenshouderij te bezoeken. Meestal neemt de National Pork Board het initiatief om de virtuele rondleidingen te verzorgen voor diëtisten, medici en verpleegkundigen vanwege hun interesse in voeding en antibiotica en voor mensen uit het onderwijs. Thaler: “Vooral dankzij Zoom hebben we publiek bereikt aan beide kusten. Hoe verder weg het publiek woont, hoe minder het zich zelfs maar bewust is van de varkenshouderij. Het is als een ander land voor hen om te zien hoe deze varkens worden grootgebracht. ”Positieve reactiesDe reacties zijn erg goed, blijkt uit de enquêtes die gehouden worden na elke virtuele rondleiding. “We vragen ze voor en na de tour en zien een verschuiving van 20-30% naar een positieve kijk op de varkensvleesproductie.” En natuurlijk leert het publiek het een en ander. Als ze meededen aan de tour van Katelyn Zeamer, zullen ze de antwoorden 12-14, pleegzeugen en 2½ zeker nooit vergeten.De virtuele gidsen tijdens een training. Links Katelyn Zeamer.