‘Niemand weet hoe je moet rouwen’
De patiënt was vroeger boer. Hij wil weten of ik een man heb. En kinderen? Sinds mijn oudste zoon overleed, is deze vraag moeilijk. Ik kan mijn verdriet niet altijd verbloemen.
Foto ter illustratie. Niemand weet hoe je moet rouwen, totdat het je overkomt. Rouw is moeilijk, maar gek genoeg is het ook soms mooi. Foto: Hans Prinsen
Het is deze zomer zeven jaar geleden dat onze oudste zoon werd geboren. Elf dagen later moesten we afscheid van hem nemen. Mijn werk beoefen ik sinds het verlies anders. Emoties lijk ik op een ander niveau te voelen: verdriet van mensen komt harder aan, geluk kan ik meer waarderen en angst begrijp ik meer dan me lief is.
Meneer Riedstra’s woonsituatie lijkt wel op een schilderij. Het is een oude boerderij, of ‘pleats’ zoals de Friezen het noemen, waar in geen jaren iets lijkt te zijn veranderd. Ik kom binnen via de bijkeuken waar het aanrechtblad is doorgezakt, de vloerbedekking tot de draad is afgesleten en het muf ruikt. ‘Volk!’
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
