NEPG verwacht groter aardappelareaal

De Northwestern European Potato Growers (NEPG) gaat uit van een areaalgroei in consumptieaardappelen voor oogst 2020.De groei in areaal wordt versterkt door telers die omschakelen van suikerbietenteelt naar aardappelen, maar ook doordat bedrijven in de veehouderij stoppen en hierdoor grond voor akkerbouw vrijkomt.“Loonwerkers en jonge boeren investeren in Brabant in nieuwe akkerbouwgebieden doordat de veehouderij afneemt”, zegt Bert Timmermans bestuurslid van de NEPG. “In Frankrijk, Duitsland en België zie je de suikerbietenteelt onder druk komt. Daar zoekt men naar alternatieven, onder andere in de aardappelteelt.”West-Europese aardappelareaal groeit al jarenDe NEPG weet nog niet hoeveel het areaal voor oogst 2020 gaat groeien, maar denkt dat de trend van afgelopen jaren doorzet. Het West-Europese aardappelareaal groeit al jaren. De afgelopen vijf jaar is het aardappelareaal met 9% gegroeid naar 563.000 hectare (oogst 2019). De areaalgroei zat afgelopen oogst voornamelijk in Frankrijk, België en Duitsland. Het Britse areaal groeide het minst. Hoewel de vraag vanuit de industrie, exclusief export, naar aardappelen verder aantrekt ziet de NEPG dit als een risico. ‘Wees alert met afsluiten nieuwe contracten’Verder waarschuwt de NEPG telers alert te zijn met het afsluiten van nieuwe contracten. De verwerkende industrie leunt achterover vanwege de verwachte areaaluitbreiding in de vijf belangrijkste aardappel producerende landen (Duitsland, België, Nederland, Frankrijk en Groot-Brittannië) zegt de NEPG. ‘Geen compensatie’In de eerste uitingen rondom contractprijzen voor oogst 2020 blijkt dat telers geen compensatie krijgen voor de extra kostprijsstijgingen. De kostprijs is afgelopen seizoen voor telers gestegen door extra kosten door slechte rooiomstandigheden, extra drogen voor bewaring en meer verliezen door beschadiging en rot bij een aantal rassen. Daarbij klonken in de sector geluiden over een verwachte kostprijsstijging van zo’n € 0,03 per kilo. Teeltrisico’s lopen op door klimaatverandering, maar ook door toenemende ziektedruk, nieuwe plagen en strengere wetgeving rondom de toelating van gewasbeschermingsmiddelen. Een groter areaal met een hogere kostprijs voor de teler maakt risico’s groter.