‘Nee toch, nog langer met Van Dam!’

Eigenlijk moet je met dit mooie voorjaarsweer van 2017 fleurig schrijven. Het werk op het land verloopt voorspoedig; de eerste grasoogst schiet al op en de eenjarige gewassen zitten zowat allemaal in de grond.Nog steeds plukken we de vruchten van het mooie najaar van 2016. De structuur van de grond was zelden zo mooi. Als er nu met een weekje maar buien komen, dat kunnen de gewassen wel gebruiken.De formatie is afgebroken, mijn voorspelling in de column ‘2017: jaar van status quo’ kwam uit. GroenLinks past niet bij deze coalitie in dit voor hen euforische jaar. Klaver zou zelf ook wijzer moeten wezen; bij aansluiting en vervolgens dealen, zou hij te veel identiteit voor de partij verliezen. En de andere drie zouden wel heel veel water bij de wijn moeten doen om Klaver tevreden te stellen.‘De ChristenUnie heeft voor mij niet de voorkeur om in de landelijke politiek erbij te vragen’Nu is er bij Wetterskip Fryslân een coalitie met de ChristenUnie en dat loopt best. En toch heeft die partij voor mij niet de voorkeur om in de landelijke politiek erbij te vragen. Zo’n coalitie heeft een nipte meerderheid, daarom zou dat wel gaan, maar ik geef de voorkeur aan een minderheidsregering. Heel duidelijk, omdat dan het kabinet op basis van winkelen in de Kamer zijn beleid kan maken. Discussies zullen er transparanter en kwalitatiever van worden. Migratie, inkomenspolitiek en klimaatsverandering zijn dat dan ook waard. ‘Onzekerheid blijft’De pech die de landbouw nu heeft, is dat Van Dam langer demissionair aanblijft. En hij bakt er niets van, stuntelt op het mineralendossier. Eerst toetst hij het voorstel niet in Brussel, dan is het noodweer. Het tussenvoorstel dat hij met LTO en de zuivel bakt, wordt in Brussel geaccepteerd, maar dan gaat hij er weer aan sleutelen met het ‘jongveegetal’. Erg genoeg wordt het door een aantal boeren aangeklaagd en onderuitgehaald. Puinhoop, terwijl het voor veehoudend Nederland van groot belang is dat derogatie behouden blijft. Zowel voor de landbouw als voor het milieu. Ondertussen blijft de onzekerheid in de melkveehouderij, en de solidariteit en collegialiteit zijn ver te zoeken. En wij hebben nog zoveel belangrijke discussies te voeren; melkveehouderij op zoektocht naar het meest passende verdienmodel voor 2050.