Met nieuwe energie

De nieuwe staatssecretaris Co Verdaas gaat het lastig krijgen op het ministerie van Economische Zaken.We hebben een nieuwe regering. Een groot deel van de Nederlanders is blij dat na jaren van stagnatie eindelijk een aantal beslissingen genomen is. Alles wijst erop dat ze vooruit kunnen. Niet iedereen is overal blij mee. Zo vrees ik persoonlijk de explosie van ziektekosten.
Voor de landbouwbestuurders doet vooral het verdwijnen van het restant van het ministerie van Landbouw pijn. Het samengaan van LNV en EZ in EL&I in 2010 liet zien dat de vakkennis op het ministerie snel werd weggepoetst. De ambtenaren van Economische Zaken bleken de winnaars; LNV’ers raakten hun vertrouwde posities kwijt. Voor het beleid op hoofdlijnen doet het er niet zoveel toe, voor de detaillering des te meer. Goed uit te voeren wetgeving voor mest of dierenwelzijn staat of valt met kennis en begrip van hoe het in de landbouw werkt. Dat nu de term Landbouw uit de naam van het ministerie verdwenen is – het ministerie heet weer Economische Zaken – is symbolisch belangrijk, en vooral een bevestiging van wat eerder al gebeurde.
De positie van de sector moet hoog gehouden worden door een onervaren staatssecretaris. En dat op een vijandig ministerie, en met een minister erboven, Henk Kamp, die gepokt en gemazeld is in het politieke bedrijf. De nieuwe staatssecretaris, Co Verdaas, schijnt een aardige man te zijn, en net zo onconventioneel als Bleker. Maar, zoals ik een oud-politicus hoorde zeggen, een aardige vent kan heel veel dingen fout doen.
Het regeerakkoord bevat ook een heel positief punt voor de landbouwsector, namelijk veel aandacht voor vernieuwbare energie. Het lijkt erop dat de grote energiebedrijven dit keer de ambtenaar niet hebben kunnen sturen. Tot nu toe werd de ontwikkeling van duurzame energie ronduit tegengewerkt, omdat de grote energiemaatschappijen tegen decentrale opwekking zijn. Ze wilden voorkomen dat u en ik zelf energie gaan produceren, want dan blijven zij zitten met grote windparken en gas- en kolencentrales. In het regeerakkoord gaat maar liefst een hele bladzijde over dit onderwerp, van biomassa tot zonnepanelen. De landbouw wordt direct en indirect aangesproken. Tussen de regels door wordt duidelijk dat het bij biomassa niet langer gaat om vergisting van landbouwproducten, maar om restproduct.
Opvallend afwezig in die paragraaf zijn de windmolens op land. Dat is wat mij betreft niet zo gek, want het energierendement van biomassa uit landbouwproducten en van molens op het land is twijfelachtig, en de maatschappelijke weerstand ertegen is groot. Het wordt nu zaak voor onderzoeksinstellingen, landbouw en de agro-industrie om echt duurzame kansen te benutten. De wind waait duidelijk uit een andere hoek.