Mestverwerking duur en onzeker, boer wacht

Bleker heeft de duimschroeven aangedraaid. Hij dreigt de veestapel in te krimpen als de sector het mestprobleem niet zelf aanpakt.Elke veehouder in een concentratiegebied moet vanaf volgend jaar aan mestverwerking doen.Het spoort veehouders nog niet aan om de verwerking op te pakken. Niet verwonderlijk. Verwerking is een relatief dure optie en bewezen, economisch rendabele technieken zijn er nog niet. Het eindproduct, het mineralenconcentraat, is voorlopig nog niet officieel erkend door Brussel.Veehouders hebben bovendien nauwelijks geld voor grote investeringen. Ander struikelblok is het gebrek aan maatschappelijk draagvlak. Gemeenten treuzelen met vergunningen voor mestverwerking. Niemand wil zo’n installatie in zijn achtertuin.Hoewel de politiek de bal bij de veehouderij legt, is het vooral de overheid die aan zet is en wacht de sector af. Begrijpelijk, want nog niets is zeker. Als de mestverwerkingsverplichting overdraagbaar wordt, en dat ziet er naar uit, kan Nederland voorlopig voldoen aan de verwerkingsplicht. Immers rechtstreekse export valt ook onder ‘verwerking’.Dat neemt niet weg dat veehouders het mestprobleem serieus moeten nemen, als ze geen nieuw dierrechtenstelsel over zich af willen roepen. Maar hoe reëel is dit dreigement van Bleker? Melkquotering en dierrechten zijn effectieve veiligheidssloten gebleken. Handhaving is relatief goedkoop en eenvoudig. En als het Rijk het stelsel niet in de benen houdt, dan overweegt Brabant een eigen stelsel van productierechten in het leven te roepen. En bij een nieuwe, linkse regering komt inkrimping van de veestapel dichterbij.Begrijpelijk dat boeren zich in deze fase van de totstandkoming van het nieuwe mestbeleid wel drie keer achter de oren krabben voor zij hun geld steken in mestprojecten.