‘Meer melken en minder verdienen’
“Ik werk langer en ga minder verdienen”, zegt een arbeider. “Niet omdat de baas dat wil, maar omdat het werk er is”. “Wat een domme werker”, denken we allemaal. Maar als boer doen we hetzelfde. We melken maar door en krijgen minder melkgeld.
Foto: Mark Pasveer
Kijk naar de melkprijzen. Bij FrieslandCampina is die weer tot onder de 40 cent per kg gezakt. Het einde van de daling schijnt nog niet in zicht. Dat komt omdat er te veel melk is. Niet alleen hier, maar ook elders in de wereld. We zijn net als die arbeider, die zonder na te denken harder werkt en minder verdient. Die vinden we dom, terwijl we dat als boeren ook doen. We zijn niet in staat een oplossing te bedenken voor het overschot aan melk. We schreeuwen in feite om een nieuwe quotering vanuit de Europese Unie. En als die komt, roepen we dat die ons op kosten jaagt. Kort gezegd, we produceren voor een markt die er niet is. En klagen dan dat de melkprijs lager wordt. Een mooi begin van het nieuwe jaar…
Markt bepaalt de prijs
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Een gelijk blijvende of zelfs groeiende totale productie (melkplas) wordt door de markt niet beloond maar afgestraft, vraag en aanbod, het belangrijkste knelpunt voor het bepalen van een toekomstvisie. In de varkenshouderij zien we als gevolg van schaalvergroting dat de grotere bedrijven over langetermijn moeite hebben om zelfstandig het hoofd boven water te houden. De kosten als gevolg van schaalvergroting zijn hoger, en de pieken duren te kort om voldoende buffer op te bouwen om de dalen zelfstandig te overleven.
Wanneer je je bedrijfsmiddelen en arbeid optimaal benut, is het niet aantrekkelijk om altijd maar te groeien(het optimum). Bij schaalvergroting heeft men het alleen maar over de schaalvoordelen echter wegen schaalnadelen bij schaalvergroting achteraf vaak zwaarder. Voor bedrijven die vreemd kapitaal aantrekken bij toeleveranciers en afnemers verschuift het optimum richting het belang van de geldschieters.
Voor toeleveranciers en afnemers van de boer is groei van klanten altijd een belangrijkste speerpunt, het is de makkelijkste manier voor hen om omzet te vergroten en een ander loopt het risico. De winst zit voor hen in de massa maar dat voordeel wordt niet of onvoldoende doorgerekend naar de boer.
Het is zou ook wel heel simpel zijn wanneer de enige juiste strategie groeien is, eenvoudige opvattingen, waar of niet, maken het leven wel een stuk makkelijker, dat zie je steeds meer.