Manend vingertje nodig door onverwachte groei veestapel

Verrassing van de week: melkveehouders krijgen het dringende verzoek zich in te houden en geen extra vee aan te houden. Maar we hadden toch een succesvol fosfaatreductieplan? Vanwaar deze zorg? Antwoord: de markt prikkelt.Eerst was het FrieslandCampina die het vingertje opstak, later ging minister Kamp van Economische Zaken eroverheen. Die kwam ook met cijfers. De melkveestapel is in september met 10.000 koeien (GVE) toegenomen! Gaat dit zo door, dan is mogelijk de derogatie alsnog in gevaar volgens Kamp.Hoe is dit mogelijk in een jaar dat helemaal in het teken stond van het fosfaatreductieplan? Het actieprogramma om de melkveestapel met 160.000 koeien (GVE) te krimpen, zodat de fosfaatproductie van de veestapel weer onder het plafond komt? De resultaten van deze gedwongen krimp van de rundveestapel leken zo bemoedigend. Waarom groeit de veestapel?Er zijn verschillende mogelijke verklaringen voor de groei. Mogelijk zijn de paar honderd melkveehouders die door de rechter zijn vrijgesteld van de krimp hun ruimte alvast aan het opvullen. Het kan zijn dat ze weer meer vee aanhouden, maar de groei is daarmee niet volledig verklaard. Ze zouden bovendien een groot risico nemen. Er loopt nog een hoger beroep. Krijgt de Staat dan alsnog gelijk, dan hebben veehouders die uitgebreid hebben alsnog een vet probleem. Een andere mogelijke verklaring is dat er boeren zijn die aanvankelijk te hard zijn gekrompen. Zij pakken nu de ruimte die hierdoor ontstond voor groei.Waarom groeit de veestapel? Daar zijn verschillende verklaringen voor mogelijk. - Foto: Peter RoekMaar niet elke veehouder is zo calculerend bezig. Voor iedereen geldt de lokroep van de goede melkprijs: gewoon net even wat extra melken.Belangrijker factor lijkt te zijn: calculerend ondernemerschap. Het is goed denkbaar dat melkveehouders, ook zij die braaf het reductieplan hebben gevolgd en niet hebben geprocedeerd, nu strategisch investeren. Zoals ze ook deden in het laatste jaar van de superheffing. Toen nam men een recordheffing voor lief om goed uit de startblokken te komen voor het quotumloze tijdperk. Nu doet zich net zoiets voor. De melkprijs is goed. De boete voor een teveel aan vee aan het eind van dit jaar is te zien als een investering in een goede uitgangspositie. Als je per 1 januari fosfaatrechten wilt bijkopen, is het wel zo handig dat de koeien er vast staan. Je kunt dit zien als ondernemerschap. Wie er zo in zit, zal zich door een waarschuwend vingertje van de minister niet laten afremmen.Maar niet iedereen is zo bewust en calculerend bezig. Naast deze koele rekenaars geldt voor iedereen de lokroep van de goede melkprijs. Gewoon net even wat extra melken. Die paar koeien toch maar aanhouden, misschien pakt het net goed uit. Boer, tel je knopenHet is vooral deze groep waar de waarschuwing tegen gericht is. Weet waarmee je bezig bent, tel je knopen, neem geen onverantwoord risico – voor jezelf en voor de sector, is de boodschap. Veel is nog onduidelijk bovendien. De prijs van de fosfaatrechten kan nog alle kanten op gaan en de hoogte van de generieke korting is nog niet bekend. Ministerie en coöperatie kennen hun pappenheimers. Het zijn ondernemers die hun kansen pakken. Vandaar voortdurend die dubbele boodschap: we zitten op de goede weg, de derogatie is binnen handbereik, maar de buit is nog niet definitief binnen. De fosfaatreductie geslaagd, was nog maar ruim een maand geleden het nieuws. Maar consequent blijft de boodschap: hou je alsjeblieft een beetje in.