‘Loont tientje per hectare voor opbrengstbepaling?’

Opbrengsten worden nog weinig plaatsspecifiek bepaald. Dit terwijl dat steeds beter gaat.Opbrengstmeting op rooimachines wordt steeds geraffineerder. De hardware wordt beter, de bijbehorende software wordt beter, maar ook de manier van opbrengstbepaling wordt beter. In dit artikel gaat het over visuele opbrengstbepaling: camera’s die precies zien wat er aan product over de rooier komt. Voor pootaardappelen, waarbij beheersing van de variatie in maatsortering in de teelt erg belangrijk is, heb je daar misschien wel meer aan dan aan weegcellen die de absolute opbrengst in kilo’s bepalen.Visuele opbrengstbepaling bijna praktijkrijpHet onderzoek aan deze visuele opbrengstbepaling heeft inmiddels al bijna het stadium bereikt waarin commerciële partijen het systeem zouden kunnen verfijnen en ermee de markt op kunnen. Het moet gek gaan als niet binnen enkele jaren dit systeem kan worden toegevoegd aan dat met weegcellen. Behalve voor in de pootaardappelteelt kan het systeem ook interessant zijn voor uien en witlofpennen. Zeker ook voor fritesaardappelen, waarbij het ook gaat om grofte. Heel mooi om een instrument te hebben dat achteraf toont wat te bereiken is met variatie in pootafstand.Visuele systemen en systemen met weegcellen kosten ruwweg € 10.000 per machine. Dat komt neer op € 10 tot € 20 per hectare. Vraag is nu hoeveel telers bereid zijn dat te betalen. Voorlopers in de precisielandbouw zullen er niet zo’n probleem mee hebben. Die zeggen dat plaatsspecifieke opbrengstmeting cruciaal is om van de precisielandbouw werkelijk profijt te trekken.Weinig animo om tientje per hectare te betalenVan al die andere telers is het maar de vraag of ze er dat tientje per hectare voor over hebben om te weten hoeveel op welke plek precies is gegroeid. Neem de suikerbieten: op amper een op de tien nieuwe bietenrooiers (à dik € 500.000 per stuk) wordt een weeginstallatie gemonteerd. In de qua tarieven uitgeknepen loonwerksector is de animo minimaal om deze, relatief kleine, investering te doen. Temeer nu blijkt dat de klant er dat tientje tariefsverhoging niet voor over heeft. De teler zegt genoeg te hebben aan de opbrengstinformatie die hij van Cosun krijgt.Wat de variatie in potentie van de grond is, weet hij door ervaring of uit misschien wel het opbrengstkaartje uit de combine, of hij ziet er eenvoudigweg het nut niet van in.Klein bedrag voor evaluatie teeltOm even bij dat tientje per hectare te blijven; is dat niet gewoon een klein bedrag voor jaarlijkse evaluatie achteraf van een aardappel-, bieten- of uienteelt. Niet omdat je nou zo graag taakkaarten of wat dan ook wilt gaan maken, maar gewoon om in de winter – al dan niet met buurman of voorlichter – eens te gaan zitten turen naar die opbrengstkaartjes. Zien of er wat rare dingen in zitten, spuit- of strooifoutjes, aanknopingspunten voor verbetering. Zo’n tientje is dan gauw terugverdiend.