Leven van de subsidies

Dat kan als je boer bent. Ruimschoots. Collega Harry is het voorbeeld. Een echte subsidioloog. Hij profiteert in ruime mate.Allereerst via de melk. Hij heeft een quotum van meer dan een miljoen kilo, dus daar komt een bedrag ver over de 30.000 euro aan toeslagen binnen. Dan heeft hij aan de IJssel een windmolen staan. Ik schat dat dit minimaal 15.000 euro per jaar aan subsidie oplevert.

Zijn vrouw heeft een zorgboerderij ingericht. Daar komen dagelijks een tiental minder bedeelden over de vloer. Ze krijgen een uitstekende verzorging. Dankzij de gulle overheidshand staat er via het systeem van PGB een royale vergoeding tegenover. En dat terwijl de investering – ja, ook weer met subsidie – betrekkelijk laag kon zijn.

Ook heeft hij nog een paar percelen land aangemeld als natuurgebied. Dat levert eveneens de nodige inkomsten op. Niet overdreven veel, maar het voegt weer wat toe aan het subsidie-inkomen.
“Wij kunnen al onze privé-uitgaven ruimschoots betalen van de subsidies”, gniffelt Harry, ”en dan leven we er royaal van. Inclusief vakantie”.

Ik doe er het zwijgen toe. Hoe lang kan dit nog stand houden? Dat vraagt Harry zich kennelijk ook af, want hij investeert fors in zijn bedrijf door grondaankoop en de bouw van een nieuwe stal. Op mijn vraag antwoordt hij: “Nu leven van de subsidies en straks van een economisch gezond bedrijf. Dat zie ik als mijn toekomst. Wie nu de subsidies nodig heeft voor de bedrijfsvoering redt het in de toekomst niet.”