Landsadvocaat: deskundige moet zeggen of Aerius goed genoeg is
De vraag of het rekeninstrument Aerius geschikt is om te gebruiken bij de beoordeling van stikstofneerslag op kwetsbare natuur bij vergunningverlening, moet niet door juristen, maar door inhoudelijk deskundigen worden beoordeeld. Dat stelt de landsadvocaat Pels Rijcken in een advies aan minister Christianne van der Wal (Natuur en Stikstof).
De vraag of het rekeninstrument Aerius geschikt is om te gebruiken bij de beoordeling van stikstofneerslag op kwetsbare natuur bij vergunningverlening, moet niet door juristen, maar door inhoudelijk deskundigen worden beoordeeld. - Foto: Herbert Wiggerman
Vooralsnog gaat de hoogste rechter in Nederland ervan uit dat er voldoende wetenschappelijke onderbouwing is om het rekeninstrument Aerius te gebruiken. De uitkomsten van het rekeninstrument zijn echter niet in beton gegoten. Er kan altijd bezwaar worden aangetekend tegen een besluit dat is gebaseerd op de uitkomsten van Aerius. Ook kunnen er nieuwe bezwaren worden aangevoerd tegen Aerius, aldus de landsadvocaat.
Van der Wal heeft het advies van de landsadvocaat aan de Tweede Kamer gestuurd. De landsadvocaat zegt dat er vanuit juridisch perspectief geen redenen zijn om het model niet te gebruiken. Sterker nog, bij de beoordeling van vergunningen is het heel gebruikelijk en ook door de rechter geaccepteerd om modellen in te zetten. Dat gebeurt bijvoorbeeld om geluidsberekeningen te maken of om verkeersbewegingen in te schatten. Om de effecten van een nog te realiseren project te kunnen beoordelen, is het logisch om modellen te gebruiken. Je kunt immers niet meten wat het effect is van een stal of een weg, die er nog niet is.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Ik vind het gebruik van rekenmodellen acceptabel. Ik ben het echter oneens met de grenswaarden die onze overheid stelt bij heel veel zaken. De grens die onze overheid doorgaans bepaalt is geënt op de laagst mogelijke waarde van een door hen niet gewenste stof. Hiermee gaan ze voorbij aan eventuele natuurlijke waarden in lucht, grond of water. Zo we weten worden de waarden doorgaans aangescherpt als de laboratoria weer preciezer kunnen meten. Ook de natuur kent vervuiling met natuurlijke producten en elementen.